W średniowieczu Przedbórz, usytuowany przy brodzie nad Pilicą, należał do parafii Policzko, a dochody z przeprawy przez rzekę czerpane były przez klasztor w Trzemesznie. W Przedborzu prawdopodobnie ok. 1278 powstała kaplica. W osadzie bywał Bolesław Wstydliwy wraz ze swą świtą oraz z żoną Kunegundą. Prawdopodobnie na jej polecenie kaplicę wybudował Jacek Aleksy Sadykierz, ku czci patrona św. Aleksego, jej dziadka cesarza Aleksego Komnena. Po wielkim pożarze w 1341 Kazimierz Wielki odnowił Przedbórz, wzniósł zamek i dobudował do świątyni wieżę z czerwonego piaskowca. W tym samym roku parafia z Policzka została przeniesiona do Przedborza przez abp. Jarosława Bogorię Skotnickiego. W 1512 parafia miała proboszcza, dwóch wikariuszy oraz wikarego w dawnym kościele w Policzku. W 1683 kościół uległ spaleniu. W latach 1683-1695 odbudowano i powiększono kościół wznosząc kaplicę św. Mikołaja dzięki fundacji Mikołaja Siemieńskiego. Wskutek kolejnych pożarów wieża Kazimierza Wielkiego została obniżona. Kościół został zniszczony w 1834 przez pożar i odbudowany na nowo kosztem rządu. Po I wojnie światowej kościół był odbudowywany staraniem ks. Antoniego Ręczajskiego. Ostatnio remontowany był w latach 1974-1978 staraniem ks. Jana Oktobrowicza. W latach 1994-1997 został pokryty blachą miedzianą staraniem ks. Stanisława Szczypiora. Kościół jest w stylu gotyckim, w ciągu wieków wielokrotnie przebudowywany, obecnie w większości barokowy, jest budowlą orientowaną, wzniesioną z kamienia i cegły. W centrum głównego ołtarza znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z tytułem Matki Bożej Serdecznej, sprowadzony z Krakowa przez ks. Adriana Barskiego w 1618.