Bocznicę doprowadzono do gazowni na Kazimierzu w 1899 roku od stacji Kraków Grzegórzki. Tor prowadził jezdnią ul. Podgórskiej pod wiaduktem kolejowym, pokonując strome wzniesienie do ul. Starowiślnej (do lat 70. były tam półrogatki), przecinał tory tramwajowe i prowadził do bramy w narożu ulic Podgórskiej i Starowiślnej. Za bramą znajdował się rozjazd.

Bocznicą dostarczano węgiel do produkcji gazu, a odbierano koks. Gazownia zakończyła produkcję w 1978 r., ale bocznica funkcjonowała jeszcze do połowy lat 80. XX w., zaopatrując w węgiel sąsiadującą z gazownią Elektrownię Miejską przy ul. Wawrzyńca.

Skrzyżowanie z linią tramwajową przy moście Powstańców Śląskich wykorzystywano również do rozładunku przywożonych kolejowymi platformami wagonów tramwajowych i ustawianiu ich na torach przy pomocy dźwigu samochodowego.

Od końca lat 80. XX w. bocznica nie była używana, a ok. 1995 r. przy okazji remontu torowiska tramwajowego w ul. Starowiślnej zlikwidowano skrzyżowanie z bocznicą. Tor biegnący ul. Podgórską zalano asfaltem. Do dziś (2021) w jezdni pod wiaduktem kolejowym gdzieniegdzie prześwitują jeszcze główki szyn.