KOŚCIÓŁ ŚW. BARTŁOMIEJA i ŚW. MARCINA w Borkach Wielkich

Kościół wybudowano w roku 1697, kiedy to Borki Wielkie należały do Zakonu Augustianów i były częścią parafii Olesno. Wieżę dobudowano w 1789 roku pod kierunkiem cieśli Szymona Stadko.
Kościół jest orientowany, posiada konstrukcję zrębową z prezbiterium zamkniętym trójbocznie i zakrystią od północy. Chór umieszczony przy tylnej i północnej ścianie jest wsparty na słupach. Wieża i nawa otoczone są sobotami. Wszystkie dachy i ściany pokryte są gontem, a hełmy wież blachą ocynkowaną.
Kościół ma 22 m długości, 10 m szerokości, a wieża jest wysoka ok. 17 m.
Wnętrze posiada wystrój barokowy: ołtarz główny z obrazem św. Bartłomieja z początku XVIII w., ambonę z przełomu XVIII i XIX w., organy z I połowy XVIII w.
Stacje drogi Krzyżowej z 1846 roku zostały namalowane przez Kazimierza Piechowskíego, a ufundowane przez mieszkańców Borek - Tomasza i Małgorzatę Paweletz.
Ostatnie poważniejsze renowacje kościoła były prowadzone w latach 1920, 1941 i 1972.


[tekst z tablicy informacyjnej przy kościele]