Statek "Złota Kaczka", prawdopodobnie najstarszy żaglowiec w Polsce, został zwodowany w Amsterdamie w 1903 roku pod nazwą „De Drie Gebroeders” ("Trzej Bracia"). Jest to żaglowiec typu tjalk, posiadający charakterystyczne boczne miecze. Długość kadłuba wynosi 22,5 metra, a szerokość prawie 5 metrów. Statek początkowo miał ładowność 110 ton, zwiększoną później do 130 ton. Wykorzystywany był do transportu towarów masowych, takich jak sól, rudy, glinki itp. Pływał zarówno po rzekach, jak i po Morzu Północnym od Danii po Wielką Brytanię i północną Francję.
W czasie II Wojny Światowej przejęta przez Niemców jednostka wpłynęła na Wisłę. Koniec wojny zastał ją (mocno uszkodzoną) w Płocku. Odtąd statek pełnił różne funkcje: był magazynem, wystawą etnograficzną pływającą po Wiśle, bazą dla nurków, a nawet laboratorium do badania jakości wody. W końcu trafił do Wrocławia i tu, z powodu zaniedbania i dewastacji, zatonął.
W 1990 roku "Złotą Kaczkę" wydobyli z dna Odry harcerze z 25 Wrocławskiej Żeglarskiej Drużyny Harcerskiej ZHR. Drużyna stała się właścicielem statku i postanowiła go wyremontować. Wiązało się to z wieloma problemami, mozolnym zdobywaniem funduszy i ciężką pracą wielu osób. Wymieniono m. in. część poszycia kadłuba, odbudowano pokład i nadbudówkę, statek dostał silnik i odzyskał boczne miecze. Po latach zmagań zaczął służyć jako harcówka i warsztat szkutniczy.
Obecnie "Złota Kaczka" stoi zakotwiczona w Harcerskim Ośrodku Wodnym "Stanica". Jednostka nadal nie jest w pełni wyposażona, lecz w harcerskich planach i marzeniach są rejsy - nie tylko po Odrze, ale i po Bałtyku.

Źródła: