starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. zachodniopomorskie powiat wałecki Zdbice Skansen bojowy Stanowisko działobitni

20 marca 2021 , Platforma - historyczna lokalizacja polskiej armato-haubicy 152 mm, z której zniszczono niemieckie stanowiska ogniowe przy nasadzie półwyspu jeziora Zdbiczno.

Skomentuj zdjęcie
Jeszcze niespełna 8 lat temu na tym stanowisku eksponowano "zastępczo" zamiast historycznej armato-haubicy 152 mm haubicę 122 mm wz. 1938 - niestety i ona "zniknęła" z platformy ;(
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: link
2021-04-16 21:12:31 (5 lat temu)
legion
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 28 dni
Dodane: 16 kwietnia 2021, godz. 20:59:24
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1800px x 1340px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 250sƒ / 4ISO 1006mm
1 pobranie
344 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
inne obiekty wojskowe
Stanowisko działobitni
więcej zdjęć (3)
Atrakcja turystyczna
W lutym 1945 roku przesmyk Morzyca był kilka dni bezskutecznie szturmowany przez polską piechotę. Jednak najbardziej uciążliwy ostrzał prowadzono nie z kopuł pancernych schronów Da. 3/4 i Da. 5/6, lecz z zabudowań gospodarst znajdujących się przy nasadzie półwyspu jeziora Zdbiczno (rejon schronów Ha.1, Ha.2 i Ha.3). Dopiero ściągnięcie jednej tylko armato-haubicy 152 mm i otwarcie ognia na wprost pozwoliło na obezwładnienie niemieckich stanowisk ogniowych i udany szturm.
Praktycznie tylko schron Ha.3 (1 ckm) mógł prowadzić ostrzał wschodniego brzegu - jego strzelnica skierowana była wprost na miejsce, z którego strzelała polska armato-haubica 152 mm, czyli dzisiejszą platformę z ekspozycją haubicy 122 mm - już jej tam nie ma, haubica "zniknęła" ! oraz dzisiejszy parking "skansenu bojowego".
Na terenie skansenu bojowego w Zdbicach upamiętniono lokalizację działobitni.
Skansen bojowy
więcej zdjęć (12)
Zbudowano: 1980
Pozostałości, zaniedbanego i częściowo zniszczonego Skansenu bojowego 1 Armii Wojska Polskiego upamiętniającego walki tej formacji na Wale Pomorskim.
Skansen znajduje się kilkaset metrów od wsi Zdbice w kierunku zachodnim, przy drodze prowadzącej do Golc.

Zdbice to niewielka miejscowość w pobliżu której, wzdłuż brzegów jezior Zdbiczno, Dobre i Smolno, wzniesiono umocnienia linii Wału Pomorskiego. Zacięte walki o ich przełamanie toczyły się tu w lutym 1945 roku. W rejonie Zdbic operowała 4. dywizja piechoty 1 Armii Wojska Polskiego. W dniach 5-8 lutego żołnierze polscy dokonali wyłomu w linii fortyfikacji na odcinku 12 km. To z kolei wywołało serię kontrataków niemieckich. Sukces polskiej piechoty został opłacony bardzo dużymi stratami, a walki w tym terenie przetrwały w pamięci jako bardzo zacięte.

Po zakończeniu działań wojennych umocnienia Wału Pomorskiego były systematycznie niszczone. Najpierw po to, by zapobiec ewentualnym kontratakom ze strony niemieckiej i konieczności ponownego zdobywania tych umocnień. Po wojnie pozbawiano je celowo wartości bojowych jednocześnie pozyskując stal pancerną z przeznaczeniem na złomowanie. Po latach współcześni złomiarze dokończyli dzieła zniszczenia. Miejsce to jednak wciąż ma swoją historyczną wymowę i warte jest zwiedzenia.

Skansen w Zdbicach powstał w roku 1980, wówczas bowiem podjęto decyzję o utworzeniu w tym rejonie Centralnego Rejonu Pamięci 1 Armii Wojska Polskiego. Miała zostać stworzona panorama walk, jakie miały miejsce w tych okolicach pod koniec II wojny światowej. Wprawdzie przeważająca część projektu nie została wykonana, ale i tak właśnie w Zdbicach utworzono ciekawą ekspozycję sprzętu bojowego i inżynieryjnego, który był używany w czasie walk o Wał Pomorski. Był też tu sprzęt, który z tymi akurat walkami nie miał nic wspólnego, ale zdecydowano o jego wyeksponowaniu, aby skansen prezentował się ciekawiej. Ustawione tam zostały m.in. moździerze, działa, czołgi, katiusze, haubice. Odnowiono też, zresztą nie całkiem zgodnie z prawdą historyczną kilka odcinków transzei, ustawiono kozły z drutem kolczastym. Przygotowano również parking dla zwiedzających. Po roku 1990 skansen zaczął podupadać i obecnie widoczne są już tylko skromne jego pozostałości.