Kamienica przy Rynku pod numerem 20. Pierwotnie budynek narożny przy ulicy Rynek i Żydowskiej (obecnie Garncarskiej), jest budynkiem zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków pod numerem 467/65. Budynek pochodzący najprawdopodobniej z XVIII w. był przez blisko 150 lat własnością rodziny Herodes (do 1904 r.).
W kamienicy tej przez długi czas była przechowywana sikawka przeciwpożarowa, zakupiona osobiście przez Franza Herodesa i podarowana miastu. Sikawka przeciwpożarowa składała się z miedzianego kotła z uchwytami i dwóch drążków do jego uruchomienia. Pojemność kotła wynosiła 12 konwi wody, a wydajność 10 konwi na minutę. Do sikawki dołączony był wąż o długości 28 łokci, pozwalający dosięgnąć do drugiej kondygnacji budynku, a także wąż o długości 300 łokci wykonany z reńskich konopi, złożony z sześciu części i możliwy do połączenia w pięć minut. Wąż był wykonany przez rzemieślnika Stolza z Gnadenfeld (Pawłowiczki, w województwie opolskim). Drugi taki wąż został zakupiony z współudziałem księcia pszczyńskiego, który pokrył 2/3 jego ceny, a resztę finasował Herodes.
W 1850 roku kamienica miała na parterze izbę z komorą, kuchnię i skład (sklep), na pierwszym piętrze izbę z komorą i kuchnią. Poddasze kamienicy było nieużytkowane. W oficynie było pięć małych izdebek z kuchnią i stajnią. Zabudowania gospodarcze składały się z chlewu dla świń, drewutni i szopy. W 1869 roku kamienica została przebudowana. Na poddaszu od strony ogrody wykonano izbę, a dach pokryto niepalną papą. Kolejna przebudowa kamienicy miała miejsce w roku 1875, gdy wdowa po Franzu Herodesie, dobudowała według planów Ernsta Betza z Pszczyny, jednopiętrową oficynę, wystawioną od strony dzisiejszych ulic Warownej i Garncarskiej. Równocześnie w budynku bocznym, w części wykonano piętro, a na podwórzu wykonano chlew dla świń. Ostatnim przedwojennym właścicielem kamienicy był Johan Fizek.
W okresie powojennym budynek nie przechodził prawie w ogóle prac remontowych i konserwacyjnych, co doprowadziło do jego prawie zupełnej ruiny w końcu XX w. W roku 2003 kamienica została nabyta przez prywatnych właścicieli, którzy przeprowadzili, pieczołowity remont pod nadzorem konserwatora zabytków, odtwarzając detale architektoniczne we wnętrzu (w tym stare zabytkowe belkowania i ceglane posadzki. Po zakończeniu prac restauratorskich, od 2006 r. do października 2014 r. w budynku mieścił się Hotel Zamkowy i Restauracja "Stara Piekarnia". Obecnie na parterze funkcjonuje się Pizzeria "BuongiornO".

(na podstawie opracowania p. Joanny Strońskiej-Przybyła, kierownika Archiwum Państwowego w Katowicach, oddział w Pszczynie publikowanego w książce "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939) - za jej zgodę na użycie serdecznie dziękuję)