Przełęcz w Beskidzie Śląskim, pomiędzy grzbietami Beskidu(860m), a Trzema Kopcami(1082m), najniższe i najwygodniejsze przejście między Szczyrkiem a Brenną. Przed wiekami trasa używana była przez pasterzy, którzy założyli swoje osiedle pasterskie na polanach schodzących do Biłej.
Nazwa wzięła się od walających się wokół niej gałęzi ściętych drzew iglastych zwanych w miejscowej gwarze „karkoszami”. Tędy przechodziła granica pomiędzy należącą do Królestwa Polskiego (później Galicji) Żywiecczyzną, a Księstwem Cieszyńskim, po II wojnie - granica województwa krakowskiego i katowickiego.
Przełęcz jest bardzo popularna wśród turystów wybierających się z Brennej do Szczyrku (szlak żółty); na Klimczok (szlak czerwony) oraz na widokową przełęcz Salmopolską i Malinowską Skałę.
Kultowym, atrakcyjnym, godnym odwiedzenia, miejscem jest znajdujące się poniżej Schronisko „Chata Wuja Toma”, które urządzono w drewnianej starej góralskiej zagrodzie i stanowi doskonałą bazę wypadową w Beskidy dla turystów pieszych i rowerowych.