Starania o wybudowanie w tym miejscu kościoła rozpoczęły się jeszcze przed II wojną światową. W okresie powojennym, ze względu na realia życia w komunistycznej Polsce, udało się rozpocząć budowę dopiero w roku 1982. Trwająca 10 lat budowa świątyni, ze względu na bardzo trudny teren wyznaczony do jej powstania (stare ruiny dworku, przepływający strumyk przez środek placu budowy, duże obniżenie terenu na którym powstawał kościół) powodowały utrudnienia i bardzo zwiększały koszty budowy. Budowę zainaugurował jeszcze biskup katowicki Herbert Bednorz, a uroczystego poświęcenia dokonał już biskup bielsko-żywiecki (diecezja powstała z części obecnej archidiecezji katowickiej) Tadeusz Rakoczy, w towarzystwie Metropolity Śląskiego arcybiskupa Damiana Zimonia w dniu 4 lipca 1992 r.
Budowniczym kościoła był ksiądz Seweryn Łakomy, projektantem inż. Antonii Czernow z Tychów, zaś konstruktorem inż. Joachim Krupa.
Bryła kościoła nawiązuje do płomieni ognia, co wiąże się z dwoma poważnymi wypadkami na pobliskiej kopalni Silesia (wybuchu i pożaru metanu w roku 1974, kiedy zginęło pod ziemią 34 górników i pożaru z 1979 r. gdy zginęło 22 górników).
Całość świątyni obejmuje kościół, salki katechetyczne, probostwo i klasztor sióstr zakonnych.