Atrakcją w skali całej Ziemi Kłodzkiej jest miejscowy drewniany kościółek św. Anny. Wzniesiony on został w 1717 roku na wschodnim zboczu doliny jako kaplica przedpogrzebowa. Jego lekką bryłę na rzucie prostokąta nakrywa wysoki dach czterospadowy i strzelista sygnaturka. Korpus wykonano w konstrukcji zrębowej na podmurówce, okrywając monotonnym oszalowaniem.
Wnętrze o wymiarach 13,5x7,5 m podzielone jest na nawę i prezbiterium tylko belką tęczową. Przykrywa je strop odpowiednio z 27 i 18 kasetonami, w których wykonano polichromie o tematyce biblijnej (XVIII w.). Ołtarz o pewnych późnorenesansowych cechach (ze względu na prowincjonalne pochodzenie) pochodzi z około 1720 roku, ma też i młodsze fragmenty, w tym obraz z drugiego ćwierćwiecza XVIII wieku. Zwieńczenie posiada scenę Wniebowzięcia i Trójcę Świętą, ponadto na mensie rozmieszczono figury aniołów, a predelli obraz. Ambona jest barokowa z około 1720 roku. W płycinach kosza znajdują się postacie Chrystusa i ewangelistów. Nakrywa ją skromny baldachim. W 11 płycinach chóru namalowano sceny biblijne o wyraźnych cechach ludowości, ale stanowiące bardzo późną reminiscencję średniowiecznych "Biblii dla ubogich". Odnowiono je po 1914 roku. Polichromie te obrazują motywy starotestamentowe z podpisami w języku niemieckim. Wyróżnia się ponadto ciekawy, ludowy żyrandol i Pieta w kruchcie.