|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
29 kwietnia 2021 , Ten sam obiekt widziany poprzez magnolie :) Nie jestem pewien, gdzie wylądowała ostrość. Oby na magnoliach. Odmiana Stellata. Magnolia Gwiaździsta.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 29 kwietnia 2021, godz. 18:27:18 Autor zdjęcia: stoik Rozmiar: 2592px x 1944px Licencja: CC-BY-SA 2.0 Aparat: Canon PowerShot G5 1 / 250sƒ / 521mm
0 pobrań 407 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia stoik Obiekty widoczne na zdjęciu Aleja Masaryka 18 więcej zdjęć (14) Zbudowano: 1833 Dawniej: Kamienica Marii Fink Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 10. Numer posesji był 18 (od 1892 r.). Obiekt jest widoczny na mapie katastralnej Kamieńca z 1836 r. pod numerem 5. Częścią składową był również mniejszy obiekt wykonany z drewnianego budulca - zapewne budynek gospodarczy. W późniejszym okresie dobudowano jeszcze jeden obiekt gospodarczy, jednak tym razem wykonany z cegły. Kamienica została wzniesiona w 1833 r. (niektóre źródła podają, iż był to rok 1816) w stylu empirowym. Nie jest znany wykonawca, jednak można przypuścić, iż był nim Florian Jilg, który w Cieszynie wybudował wiele podobnych budynków, m.in. . Jak w swoich odręcznych notatkach zanotował cieszyński kustosz Wiktor Karger - budynek został wzniesiony w stylu Biedermeierowskim. Rok budowy jest utrwalony na metalowej kracie znajdującej się nad drzwiami wejściowymi. Portal klasycystyczny posiada napis: Gott segne das haus - Niech Bóg błogosławi ten dom oraz najprawdopodobniej inicjały właściciela. W 1885 r. budowniczy Fritz Fulda wykonał nowe ogrodzenie posesji przylegające do ulicy. Pierwotnie znajdowało się bliżej budynku. Około 1899 r. wyburzono budynek gospodarczy (ceglany), który przylegał do sąsiedniej posesji . Drewniany budynek gospodarczy wyburzono dopiero po II wś. Według najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. ówczesnym właścicielem była Maria Fink z domu Cellio, która zmarła w 1892 r. w wieku 75. Od około 1886 r. nowym nabywcą stała się Anna Pawlowska (Emil Pawłowski był zarządcą Dworu Mosty) z domu Fink, która zmarła w 1921 r. w wieku 86 lat. Pochowana została w rodzinnym grobowcu na cmentarzu komunalnym w Cieszynie. Do rodziny Pawlowskich kamienica należała również w latach 30 tych XX w. W budynku mieszkała rodzina Fedra. Leopold Fedra był zarządcą przędzalni lnu na Brandysie należących do Komory Cieszyńskie. Ostatnim właścicielem w okresie międzywojnia był lekarz Eugen Pawlowski - syn Anny Pawlowskiej. Oprócz tego Eugena miała również córkę Marię Gössl oraz synów Emila, Karla i Franza. W kamienicy pod koniec swego życia mieszkał m.in. Paweł Lipa c. k. generał major (1846 - 1917) . W 1997 r. przeprowadzono adaptację poddasza do celów mieszkalnych. W wyniku tej nierozważnej decyzji utracono pierwotny kształt tej części budynku. Jest to o tyle bolesne, albowiem obiekt ten jest zaliczany do grona najstarszych na obszarze miasta Czeskiego Cieszyna. Na marginesie należy dodać, iż z domem tym wiąże się pewne podanie ludowe o „doktorze Fauście”, według której mieszkał tu kupiec produkujący wyroby w zadymionym pomieszczeniu z dużym paleniskiem. Pewnego dnia pozostała po nim tylko dziura w suficie. Może chodziło o kuźnię Pustówki ? W piwnicy znajdowła się studnia, która jednak została zasypana. al. Masaryka (Masarykovy sady) więcej zdjęć (773) W roku 1813 na polecenie księcia Alberta Sasko Cieszyńskiego nadleśniczy Dünnbier założył park w dzielnicy Saska Kępa na rzucie trójkąta. Osie kompozycyjne stanowiły trzy promieniste aleje, których widokowym zamknięciem był taras z doryckim portykiem, zlokalizowany w narożniku Pałacu Myśliwskiego na cieszyńskiej Górze Zamkowej. Park ten pierwotnie przeznaczony został pod budowę kolonii jednopiętrowych domów dla urzędników zarządzających majątkiem Habsburgów. Szeroką aleję obsadzono w części środkowej licznymi drzewami (kasztanowce, lipy, drzewa akacjowe itp.)i krzewami, z wyznaczonymi ścieżkami spacerowymi w stylu angielskim, wśród których ukryty był posąg św. Jana Nepomucena, kapliczka z czerwonej cegły oraz secesyjny pomnik Fryderyka Schillera z białego kararyjskiego marmuru. W XIX wieku aleja obudowana została wieloma reprezentacyjnymi eklektycznymi willami, położonymi w ogrodach ozdobionych nieodłącznymi magnoliami. W początkowym odcinku Alei zbudowano w 1874 roku dwa dwupiętrowe domy na mieszkania pracowników i biura dyrekcji arcyksiążęcej Komory Cieszyńskiej. W okresie okupacji hitlerowskiej budziły powszechną grozę, gdyż mieściło się w nich gestapo. W parku często grywała orkiestra wojskowa, dla której wzniesiono drewniany pawilon muzyczny. W 1925 r. wprowadzono zakaz przejazdu powozów konnych, by stukanie kopyt nie przeszkadzało nauczaniu w pobliskich szkołach. Rozporządzenie to było stosowano już w czasach przedpodziałowych. Po podziale Cieszyna, aleja arc. Albrechta (nazwa Erzherzog Albrechtsallee odnosi się do arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga) przemianowywano parokrotnie: Pierwsza propozycja była: Benešova aleje, jednak ostatecznie w latach 1920 aż 1925 wybrano Masarykova aleje (początkowo Masarykovo stromořadí - czasami stosowano jeszcze w 1929), 1925 aż 1938 Masarykovy sady, 1938 aż 1939 aleja Prezydenta Mościckiego, 1939 aż 1945 park Schillera, 1945 aż 1989 aleje Gorkiego, od 7 lutego 1990 r. po współczesność aleja Masaryka. W wydawanym od 1894 r. czesko-języcznym tygodniku Noviny Těšínské stosowano na przemian nazwę Albrechtovo stromořadí lub Albrechtova alej. Patrz również opis parku w kronice miejskiej. Aleje były własnością Komory Cieszyńskiej. W 1994 r. przeprowadzono rewitalizację parku. Zanim zasypano most zalewowy do budynków wchodziło się po stopniach. |