Ochotnicza Straż Ogniowa w Jędrzejowie została otwarta w czerwcu 1902r w wybudowanym dla jej potrzeb budynku.
5 listopada 1900 pod przewodnictwem Mikołaja Głowackiego (naczelnika powiatu Jędrzejowskiego) dokonano urzędowego wyboru pierwszego zespołu władz naczelnych Towarzystwa Straży, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami pożarniczymi. Na walnym zebraniu, w obecności 65 prawnych członków zapisanych do organizowanej w osadzie Jędrzejów Straży Pożarnej, ukonstytuował się zarząd Towarzystwa. Prezesem został Mikołaj Głowacki,
Potrzebie założenia straży sprzyjał także duch czasu. Wtedy to we wszystkich większych miasteczkach Kielecczyzny organizowano straże pożarne. Podatek na rzecz państwa, znany jako podatek „dodatkowy ogniowy”, jaki świadczyli wszyscy mieszczanie, nie dawał jednak gwarancji, że władze przeznaczą dostateczne kwoty na zakup sprzętu strażackiego dla Jędrzejowa.
Opis uroczystości otwarcia straży ogniowej w Jędrzejowie według informacji dr P. Przypkowskiego z 1902r.: „wszystkie oddziały w odpowiednim umundurowaniu, uszeregowane w czwórki, przy dźwiękach poprzedzającej jej kapeli włościańskiej (Straż Pożarna nie posiadała jeszcze wtedy własnej orkiestry), wyruszyły do kościoła, gdzie dziekan i proboszcz miejscowej para ii, ks. kan. Leon Błoński odprawił za pomyślność instytucji nabożeństwo (…) ochotnicy wyznania mojżeszowego udali się do synagogi (…) Na zakończenie uroczystości grono amatorów pod reżyserią G. Zajączkiewicza w szopie strażackiej odegrało z wielkim powodzeniem dwie jednoaktówki: „Posażna jedynaczka” i „Chłopi arystokraci”.
W latach siedemdziesiątych XXw budynek został przebudowany, bez zachowania istniejącej ówcześnie formy,