Leskowiec (922 m n.p.m.) – szczyt we wschodniej części Beskidu Małego, w Paśmie Łamanej Skały.

Znajduje się w głównym grzbiecie tego pasma, między Groniem Jana Pawła II (890 m), oddzielony od niego płytką Przełęczą Midowicza, a Potrójną (847 m), oddzielony od niej przełęczą Beskidek (805 m). W południowym kierunku do miejscowości Targoszów odchodzi od niego krótki grzbiet Gancarza, opadający w widły potoku Targoszówka i jego dopływu. Północne stoki Leskowca opadają do miejscowości Rzyki. Spływają z nich źródłowe cieki potoku Rzyczanka.

Miejscowa ludność nazywała Leskowiec w przeszłości "Hrabskie Buty", z powodu dwóch płyt kamiennych z wykutymi śladami stóp. Płyty te prawdopodobnie upamiętniają wejście na szczyt Adama hr. Potockiego i hrabianki Mery Wielopolskiej. Strącone ze szczytu przez pasterzy, przeleżały w lesie do 2004, gdy odkryte przez Jana Zielińskiego zostały przeniesione w pobliże schroniska PTTK Leskowiec. Inna zwyczajowa nazwa szczytu to Beskid.
Pierwszy szlak turystyczny w rejonie Leskowca wyznaczył Władysław Midowicz w 1927 roku. Leskowiec był jedną z ulubionych gór Jana Pawła II, który w latach szkolnych był na nim wielokrotnie.
22 sierpnia 2010 roku koło kaplicy na szczycie Leskowca odsłonięto kamień katyński, upamiętniający ofiary zbrodni katyńskiej i katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku.

Leskowiec jest niemal całkowicie porośnięty lasem. Charakterystyczne dla lasu w górnych partiach Leskowca są karłowate, poskręcane buki, których liczne egzemplarze oglądać można przy szlaku prowadzącym od schroniska PTTK Leskowiec. Tylko na szczycie znajduje się duża polana, będąca pozostałością dawnego pasterstwa. W drugiej połowie lat 80. XX wieku na polanie pod szczytem Leskowca wypasano duże stado owiec, obecnie tradycje pasterskie zapoczątkowane przez Wołochów całkowicie zanikły.

Ważny węzeł szlaków turystycznych i jeden z najlepszych punktów widokowych w Beskidzie Małym. Ze szczytowej polany rozległe widoki na Beskid Żywiecki i Beskid Makowski. Widoki obejmują Babią Górę i Pilsko, Pasmo Policy, Pasmo Jałowieckie i inne. W okolicy szczytu dwie nartostrady. Na pobliskim Groniu Jana Pawła II (dawniej Jaworzyna) znajduje się schronisko PTTK Leskowiec. Dotrzeć można tu szlakami z Rzyk, Andrychowa, Wadowic, Ponikwi, Kozińca, Świnnej Poręby, Krzeszowa, Targoszowa, a także od strony Przełęczy Kocierskiej.

Źródło:

Beskid Mały – pasmo górskie w Polsce, stanowiące część Beskidów Zachodnich. Ma długość ok. 35 km i szerokość 10-15 km. Jest przedłużeniem na wschód Beskidu Śląskiego, od którego oddziela go szeroka Brama Wilkowicka. Jest to niewielkie powierzchniowo (stąd jego nazwa), ale zwarte pasmo górskie. Najwyższym szczytem jest Czupel (930 m).

Według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego Beskid Mały sąsiaduje:
• na zachodzie – poprzez Bramę Wilkowicką i dolinę rzeki Białej z Beskidem Śląskim.
• na północy – z Pogórzem Śląskim i Pogórzem Wielickim
• na wschodzie – z Beskidem Makowskim, od którego oddziela go Skawa, ale tylko do ujścia Łękawki. Położona na prawym brzegu Skawy grupa Jaroszowickiej Góry i Wierzchowiny należy do Beskidu Małego
• na południu – z Kotliną Żywiecką i Beskidem Makowskim, od którego oddzielają go Kocońka, Lachówka i Stryszawka.
Przełom rzeki Soły dzieli Beskid Mały na część zachodnią (Grupa Magurki Wilkowickiej) i wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski lub Góry Zasolskie). W części wschodniej wyróżnia się jeszcze: Pasmo Bliźniaków, Grupę Kocierza, Pasmo Łamanej Skały, Masyw Leskowca i Grupę Żurawnicy.
Wyższe szczyty:
• część zachodnia (grupa Magurki Wilkowickiej): Czupel (930 m), Magurka Wilkowicka (909 m), Groniczki (839 m), Chrobacza Łąka (828 m), Gaiki (808 m), Łysa Góra (653 m)
• część wschodnia: Łamana Skała (929 m), Leskowiec (922 m), Groń Jana Pawła II (890 m), Wielki Gibasów Groń (890 m), Smrekowica (885 m), Kocierz (884 m), Potrójna (883 m) (883 m), Na Beskidzie (863 m), Jaworzyna (861 m) – Wielka Cisowa Grapa (853 m), Potrójna (847 m), Jawornica (830 m), Beskid (826 m), Magurka Ponikiewska (820 m), Gancarz (802 m), Bukowski Groń (767 m).

Źródło: