Cerkiew filialna św. Mikołaja Cudotwórcy - pierwotna wzmiankowana jako parafialna już w roku 1515. Obecna drewniana, zbudowana w roku 1830 na miejscu starszej, z fundacji Mikołaja Krajewskiego przez cieślę Jana Hnatkowskiego. Odnowiona została w roku 1902. W okresie wysiedleń w cerkwi stacjonowało wojsko. Po roku 1947 obiekt funkcjonował jako filialny kościół rzymskokatolicki. W roku 1961 zostaje zamknięta przez Urząd ds. Wyznań Urzędu Wojewódzkiego w Rzeszowie. Odzyskana z przeznaczeniem na kościół ok 1970 roku. W drugiej połowie lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku we wnętrzu znajdowały się fragmenty strefy Deesis ikonostasu z poprzedniej cerkwi pochodzącego z XVII wieku. Obecnie zobaczyć można ikonostas z XIX wieku częściowo rozmontowany i dosunięty do tylnej ściany prezbiterium. Zachował się też ołtarz cerkiewny z nakrywającym go cyborium
Obok znajduje się drewniana słupowa dzwonnica, nakryta dachem namiotowym, także z 1830 roku. W niej dzwon z roku 1868. Przy cerkwi znajduje się także dawny cmentarz cerkiewny z nagrobkami dawnych właścicieli ziemskich.