Pierwotnie romański, wybudowany w XIII wieku kościół, był przebudowany i rozbudowany pod koniec XIX w.

Jest to budynek kamienny, jednonawowy, z węższym i niższym prezbiterium o sklepieniu krzyżowym, zamkniętym półkoliście absydą zasklepioną sferycznie. Wieża znajdująca się od zachodu pochodzi z końca XIX w. (neoromańska, zwieńczona dachem iglicowym). Od północy mieści się zakrystia, pod jednym dachem z prezbiterium. Na całości długości nawy znajduje się przybudówka, nad nią zaś pary okien doświetlających nawę.



Barokowy ołtarz główny datuje się na XVIII w. Ambona pochodzi z pocz. XVII w., jest sześcioboczna, posiada korpus w kształcie pnia palmy. W jej boniowatych arkadach umieszczono oddzielone palmami płaskorzeźbione sceny ze Starego i Nowego Testamentu: Powołanie Ezechiela, Powołanie Izajasza, Uniesienie Eliasza, Mojżesz otrzymujący od Boga moc czynienia cudów – przemienienie laski w węża (na koszu) oraz kazanie św. Jana Chrzciciela, Dwunastoletni Jezus w świątyni, Rozesłanie apostołów, Przypowieść o siewcy (na parapecie schodów), na baldachimie figura Chrystusa Zmartwychwstałego (przemalowana po 1965 r., palmę podpory pozbawiono liści, zasłonięto inskrypcje). Klasycystyczna chrzcielnica pochodzi z 1828 r.

Obiekt był remontowany w latach 1964-1965 i w 2000 r.

Na podst. wadrozewielkie.pl