Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na wydłużonym planie, o nieregularnej bryle, częściowo parterowy, częściowo piętrowy, z 4 kondygnacyjną, czworoboczną wieżą. Podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem czterospadowym o połaciach krytych blachą z lukarnami w formie łuku podkowiastego. Elewacja frontowa części parterowej, starego korpusu 9 osiowa z 3 osiowym, sześciokolumnowym portykiem toskańskim dźwigającym taras umieszczony przed wystawką. Taras otoczony tralkową balustradką. Wystawka wieńczona trójkątnym szczytem wyposażona w duży otwór okienny zamknięty półkoliście. Portyk poprzedza lekko wysunięty poza lico elewacji 3 osiowy ryzalit. Całość elewacji dekorowana boniowaniem pasowym oraz płaskimi opaskami okiennymi. Elewacja ogrodowa powiela schemat kompozycyjny elewacji frontowej, portyk zastąpiony jest drewnianym gankiem wspartym na 4 słupkach z licem w kompozycji serliany, z dekoracją snycerską w partii szczytu. Do prawej elewacji bocznej dobudowany piętrowe skrzydło dekorowane boniowaniem narożnym z żeliwnym balkonikiem umieszczonym na osi. Triada okienna piętra dekorowana odcinkowym naczółkiem. Od ogrodu w partii piętra dwa wysokie, prostokątne otwory okienne dekorowane prostymi naczółkami. W bryłę pawilony wtopiony czterokondygnacyjna, czworoboczną wieżę, przekrytą spłaszczonym daszkiem czterospadowym. Ostatnia kondygnacja wyposażona w prostokątne otwory okienne, poniżej otwory okienne zamknięte półkoliście. Część starsza, parterowa skomponowana w duchu klasycystycznym, nowsza w duchu neorenesansu. Całość przybrała formę nieregularnej willi włoskiej.

Źródło: