Kościół p. w. św. Barbary został zbudowany w 1849 roku w stylu neorenesansowym na miejscu po dawnym kościele drewnianym. Jest to kościół murowany, orientowany, jednonawowy, z wieżą w fasadzie zachodniej. Ołtarz główny z rzeźbami św. Stanisława, Wojciecha, Barbary i Doroty pochodzi z drugiej ćwierci XVII wieku. Obraz Trójcy Świętej w ołtarzu pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. W kościele znajdują się również dwa boczne analogiczne ołtarze z końca XVIII wieku. Na nowej ambonie umieszczono późnogotycką rzeźbę Salwatora Mundi z pierwszej połowy XVI wieku. Do wyposażenia kościoła należą również: obraz Świętej Rodziny malarstwa J. Bąkowskiego z 1818 roku, ludowy krucyfiks, renesansowa monstrancja wieżyczkowa z 1636 roku.