Na starym, przycerkiewnym cmentarzu w Mycowie, wśród skromnych nagrobków chłopskich wyróżnia się okazały XIX-wieczny obelisk upamiętniający pochowanych tutaj zmarłych, z ziemiańskiej familii Obniskich, dawnych właścicieli dóbr mycowskich oraz majątku Wyżłów. Smutny widok przedstawiają dwie tablice z inskrypcjami. Obydwie bardzo już zniszczone, niekompletne. Jedna z nich zawiera imiona małżonków Wiktora i Teofilę Obniskich herbu Jastrzębiec (dat śmierci tymczasem nie udało się ustalić). Druga zaś Wiktorię z Obniskich Hulimkową zmarłą w roku 1887. Co ciekawe na pomniku tym nie zobaczymy żadnej symboliki nawiązującej do stanu szlacheckiego, którego przedstawicielami była owa rodzina. Zamiast tarczy z herbem rodowym dostrzec można płaskorzeźby przedstawiające narzędzia rolnicze jak pług czy sierp. Skąd takie motywy na pomniku nagrobnym Wiktora Obniskiego, który w roku 1865 ufundował tutejszą, zachowaną do dziś cerkiew katolicką obrządku greckiego ? Otóż był on członkiem założycielem Cesarsko-Królewskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego utworzonego w roku 1845 we Lwowie podczas zjazdu ziemian polskich. Należał także do Stowarzyszenia Właścicieli Większych Posiadłości Wiejskich zwanym także po prostu Stowarzyszeniem Ziemiańskim. Jednak działał nie tylko na rzecz interesów ziemiańskich. Pewne zasługi miał także w dziedzinie kultury, bowiem jako spadkobierca "marszałka Królestwa Galicji i Lodomerii" Józefa Dzierżkowskiego, wraz z drugim nabywcą spadku zdecydował o bezinteresownym przekazaniu na rzecz księgozbioru Zakładu Naukowego im. Ossolińskich we Lwowie, cennych dzieł drukowanych oraz zbioru rękopisów z marszałkowskiej kolekcji. Za