Ulica Powstańców Wielkopolskich (do 1945 roku niem. Apfelallee) – główna arteria dzielnicy Pomorzany
W 1822 roku przy drodze utworzono na gruntach miejskich Kolonię Pomorzany (niem. Pommerensdorfer Anlagen). 4 września 1864 roku Kolonię, a zatem także ulicę, formalnie przyłączono do miasta Szczecina. Niemiecka nazwa ulicy Powstańców Wielkopolskich brzmiała Apfelallee. W 1865 roku przy drodze utworzono cmentarz, który przekształcono później w park. W 1876 roku rozpoczęto budowę szpitala, który otwarto dwa lata później. Na przełomie XIX i XX w. tereny przy ulicy rozwijały się. Budowano tu fabryki i nowe budynki mieszkalne. Ważnym wydarzeniem, które wpłynęło na rozwój alei, było poprowadzenie wzdłuż linii tramwajowej do szpitala w latach 20. XX w.

W trakcie II wojny światowej przy ulicy Powstańców Wielkopolskich funkcjonował obóz pracy przymusowej dla obcokrajowców, tzw. Gemeinschaftslager „Kosakenberg”. Duża część zabudowy została zniszczona w wyniku bombardowań alianckich.

5 lipca 1945 Pomorzany ostatecznie przyłączono do przyznanego Polakom Szczecina, a ulicy Apfelallee nadano nową, polską nazwę – ulica Powstańców Wielkopolskich. Nazwę nadano, aby uczcić mieszkańców Wielkopolski, którzy zimą 1918–19 wystąpili zbrojnie przeciwko państwu niemieckiemu, wyrażając wolę przyłączenia dawnych ziem zaboru pruskiego do Polski.