W 1415 r. kościół wzmiankowany jako nowy. Obecny zbudowany zapewne w XV w. przebudowany w końcu w. XVII początek XVIII przez wykonanie nowego sklepienia prezbiterium, i nawy oraz dobudowanie kaplicy od strony północnej. Dalsza rozbudowa kościoła nastąpiła w roku 1858 poprzez dobudowanie do istniejącego dwuprzęsłowego prezbiterium nowego przęsła z trójbocznym zamknięciem oraz przebicie okien w północnej ścianie nawy. W 1911 od południa dobudowano zakrystię która łączy obecnie prezbiterium z wcześniej wolnostojąca wieżą (dzwonnicą) Szersza i nieco wyższa nawa prostokątna dwuprzęsłowa z kwadratowa kaplicą od strony północnej i kruchtą od zachodu pochodzącą ok. połowy XIX w.  Wnętrze nakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Pośrodku sklepienia nawy medalion w obramowaniu stiukowym z namalowaną sceną Podwyższenia Krzyża Świętego (autorem fresku jest Karol Dankwart zmarły 23 maja 1704 w Nysie – szwedzki malarz działający na przełomie XVII i XVIII wieku) – jedyna część, która ocalała z polichromii barokowej XVIII w. Pierwotna tęcza zamknięta półkoliście z dwiema niszami po bokach . Okna zamknięte półkoliście,  pod chórem muzycznym  koliste na zewnątrz opięte szkarpami Przy zachodnim przęśle prezbiterium od północy w połowie wysokości ściany nadwieszenie z dwoma konsolami kamiennymi oraz wejście do zniesionej  dawnej zakrystii.  dachy siodełkowe kryte dachówką Kropielnica marmurowa z końca XVIII w. Kościół odnowiono ok. 1930 r. Wzniesiono wtedy neobarokowy szczyt od strony zachodniej i odsłonięto barokową polichromię na sklepieniu.

W czasie działań wojennych w 1945 r. został poważnie uszkodzony. Odnowiony po 1945 r. oraz w latach 1960-61 i 2001-2012.