W połowie XIX w. w Pszczynie powstał kolejny po zajeździe "Pod Białym Łabędziem" hotel. Ten hotel nazwano "Pod Czarnym Orłem" ("Zum Schwarzen Adler"). Hotel otwarto w dniu 14 kwietnia 1850 r. W roku 1866 władze miejskie otrzymały od syna właściciela Rudolpha Wehowskiego wniosek o zgodę na rozbudowę oberży. plany dotyczyły dobudowy sali tanecznej, wozowni i stajni dla koni. Całość po rozbudowie lokowała się na dwu działkach, z których na działce oznaczonej w aktach miejskich pod numerem 77 usytuowany był masywny dom mieszkalny z dachem pokrytym łupkiem, w którego podwórzu znajdowała się wozownia, piwnica leżakowa win, szopa na drewno i węgiel oraz stajnia dla 24 koni. Na działce nr 78 znajdował się właściwy hotel "Pod Czarnym Orłem", z dachem krytym dachówką, z salą restauracyjną na parterze. W dobudówce urządzono także pokój bilardowy, bufet, drugą salę restauracyjną, spiżarnię, kuchnię, magiel i pralnię. Na wewnętrznym dziedzińcu pomiędzy oboma budynkami powstały dwie sale z bufetem i garderobą. Jedna z sal mogła pomieścić 300 osób, miała także scenę o powierzchni 100 m2. Na piętrze znajdowało się sześć pokoi gościnnych. W zajeździe była także czytelnia, oraz ogród koncertowy. W zajeździe, dzięki dużej sali ze sceną odbywały się często przedstawienia teatralne.
W okresie I wojny światowej w hotelu mieściły się kwatery dla wojska. W roku 1917 hotel został zakupiony przez księcia pszczyńskiego Jana Henryka XV Hochberg, który przeprowadził remont wszystkich pomieszczeń, z adaptacją na mieszkania i przebudową wejścia i klatek schodowych. Prace te odbywały się pod nadzorem książęcego budowniczego Roberta Assera. Po przebudowie mieszkania zostały zajęte przez książęcych pracowników działu księgowości.
Dziś znów w budynku prowadzi się także działalność gastronomiczną, na parterze znajduje się pizzernia.