Pierwotnie większa część ulicy należała do kolonii Czyste, mniejsze odcinki do kolonii Romanówka, Flora, Pytlasówka powstałych na początku dwudziestego wieku. Pierwotna zabudowa z racji bliskości terenów fortecznych składała się głównie z jednopiętrowych i parterowych kamieniczek. Zakaz wznoszenia wyższych budynków uchylono w 1909 roku, co zaowocowało powstaniem wyższych budynków.
Ulica wytyczona na początku XX wieku i nazwa nadana została od miasta Bar na Podolu – ważnej twierdzy w okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów i miejsca zawiązania konfederacji barskiej.
Wraz z najbliższą okolicą przyłączona do Warszawy w 1916 r. Przed II wojną światową ulica ta na odcinku do Kaliskiej miała charakter spółdzielczo-inteligencki, za Kaliską zaś proletariacko-fabryczny. Około 1930 r. pod numerem 28/30 wzniesiono gmach fabryki czekolady firmy Plutos.
10 lutego 1944 r. przed murem ogrodu księży Orionistów Niemcy w odwecie za udany zamach na Franza Kutscherę rozstrzelali w ulicznej egzekucji 140 osób. W sierpniu tego roku w pierwszych dniach powstania warszawskiego ulicę opanowali powstańcy por. Andrzeja Chyczewskiego "Gustawa". 4 sierpnia dotarły tu oddziały RONA i otoczeni powstańcy walczyli do 10 sierpnia. W nocy z 10/11 sierpnia 90 powstańców z reduty barskiej przebiło się przez okrążenie do Lasów Chojnowskich. W czasie tego oblężenia ulica została zniszczona i splądrowana przez rosyjskich kolaborantów brigadeführera SS Bronisława Kamińskiego.
Wikipedia