Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Górniak › ul. Dąbrowskiego Jarosława, gen. › Instytut Energetyki Oddział Techniki Cieplnej |
18 marca 1985 , W Laboratorium Aerodynamiki Turbin Zakładu Maszyn Przepływowych Instytutu Techniki Cieplnej w Łodzi prowadzone są prace badawcze nad nową generacją turbin ciepłowniczych, na zlecenie Zamechu z Elbląga. Badania dotyczą tak zwanych stopni turbinowych. Na zdjęciu: magister inżynier Grzegorz Marchel i technik Ryszard Mikołajczyk podczas wykonywania badań.
Skomentuj zdjęcie
Askofer
 Bardzo dobry opis pod zdjęciem krótko ale na temat. Ciekaw jestem czy ten zakład i instytut jeszcze istnieją ? 2022-05-20 18:16:47 (4 lata temu)
do Askofer: Jak widać po kliknięciu w obiekt, instytut istnieje, chociaż od tamtego czasu przeszedł różne ewolucje i rewolucje. Tyle tylko, że nie wiadomo, czy zdjęcie pochodzi z aktualnej lokalizacji zakładu. 2022-05-20 18:38:12 (4 lata temu)
PiotrW
+1 głosów:1 do blaggio.: Taka literówka nie zamachu a Zamechu. Poza tym propagandowy bełkot. 2022-05-20 20:22:26 (4 lata temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do PiotrW: Poprawione. 2022-05-20 21:00:19 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2009 październik
16 lat 7 miesięcy 30 dni |
2 pobrania 803 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
ul. Dąbrowskiego Jarosława, gen.
więcej zdjęć (129)
Dawniej: Dąbrowska
Ulica gen. Jarosława Dąbrowskiego w Łodzi
Ulica generała Jarosława Dąbrowskiego w Łodzi - istotna dla ruchu miejskiego ulica, która rozpoczyna się skrzyżowaniem z ulicą Rzgowską, a kończy tuż za skrzyżowaniem z ulicą Puszkina, która prowadzi do dzielnicy Widzew.
Dawniej w miejscu dzisiejszego parkingu, pasażu handlowego i supermarketu Lidl (nr 17/21) mieściły się zabudowania zakładów Pafino. Były to wieża wodna, komin i zabudowa fabryczna. Zostały zniszczone bezpowrotnie. Fabryka była wpisana do ewidencji zabytków. Forma wieży wodnej była dość specyficzna, tworzyła charakterystyczny element krajobrazu skrzyżowania ulicy Kilińskiego i Dąbrowskiego, wraz z budynkami zajezdni tramwajowej \\\"Dąbrowskiego\\\" oraz ceglaną zabudową zajezdni autobusowej. Do niedawna stała tam także pełna pierzeja domów mieszkalnych z lat 1910 - 1925, która częściowo została także zniszczona. Domki wysuwały się niemal na torowiska.
Fragment opisu dawnego wyglądu i życia ulicy Dąbrowskiego z Kroniki miasta Łodzi:
Wacław Pawlak
„W latach międzywojennych znaczenie leżącej na peryferiach Łodzi ulicy Dąbrowskiego znacznie wzrosło. Minęły czasy, kiedy z drzemki budził ją tylko na krótko turkot przejeżdżających wozów z cegłą lub węglem. W 1928 roku na obszernym terenie położonym u zbiegu ulic Dąbrowskiego i Kilińskiego stanęły zabudowania drugiej w Łodzi zajezdni tramwajowej. Odtąd od świtu do późnego wieczoru, rozlegało się tu dudnienie i zgrzyty kół tramwajów manewrujących na rozjazdach szyn. Hałasy dobiegające z zajezdni były utrapieniem okolicznych mieszkańców. Odtąd też sąsiadujące z zajezdnią bezużyteczne wyrobiska po wydobytej glinie nabrały pewnej wartości. Właściciele cegielni rozparcelowali je na działki budowlane. Ich nabywcami byli głównie tramwajarze, a także lepiej zarabiający robotnicy z łódzkich fabryk. Oszczędności swe lokowali w budowę niewielkich domków, otoczonych starannie pielęgnowanymi ogródkami. Na wolnych terenach, pomiędzy z rzadka stojącymi domkami, pojawiły się czynszowe kamieniczki ze sklepami na parterze, oferującymi klientom \\\"mydło i powidło\\\". Jednakże w tutejszym krajobrazie nadal przeważały poletka żyta i ziemniaków oraz wypalone słońcem łąki, na których kozy i krowy wyskubywały lichą trawę; czasem przemknął w podskokach zabłąkany zając..”
Źródło:
Autorzy:
Ulica generała Jarosława Dąbrowskiego w Łodzi - istotna dla ruchu miejskiego ulica, która rozpoczyna się skrzyżowaniem z ulicą Rzgowską, a kończy tuż za skrzyżowaniem z ulicą Puszkina, która prowadzi do dzielnicy Widzew.
Dawniej w miejscu dzisiejszego parkingu, pasażu handlowego i supermarketu Lidl (nr 17/21) mieściły się zabudowania zakładów Pafino. Były to wieża wodna, komin i zabudowa fabryczna. Zostały zniszczone bezpowrotnie. Fabryka była wpisana do ewidencji zabytków. Forma wieży wodnej była dość specyficzna, tworzyła charakterystyczny element krajobrazu skrzyżowania ulicy Kilińskiego i Dąbrowskiego, wraz z budynkami zajezdni tramwajowej \\\"Dąbrowskiego\\\" oraz ceglaną zabudową zajezdni autobusowej. Do niedawna stała tam także pełna pierzeja domów mieszkalnych z lat 1910 - 1925, która częściowo została także zniszczona. Domki wysuwały się niemal na torowiska.
Fragment opisu dawnego wyglądu i życia ulicy Dąbrowskiego z Kroniki miasta Łodzi:
Wacław Pawlak
„W latach międzywojennych znaczenie leżącej na peryferiach Łodzi ulicy Dąbrowskiego znacznie wzrosło. Minęły czasy, kiedy z drzemki budził ją tylko na krótko turkot przejeżdżających wozów z cegłą lub węglem. W 1928 roku na obszernym terenie położonym u zbiegu ulic Dąbrowskiego i Kilińskiego stanęły zabudowania drugiej w Łodzi zajezdni tramwajowej. Odtąd od świtu do późnego wieczoru, rozlegało się tu dudnienie i zgrzyty kół tramwajów manewrujących na rozjazdach szyn. Hałasy dobiegające z zajezdni były utrapieniem okolicznych mieszkańców. Odtąd też sąsiadujące z zajezdnią bezużyteczne wyrobiska po wydobytej glinie nabrały pewnej wartości. Właściciele cegielni rozparcelowali je na działki budowlane. Ich nabywcami byli głównie tramwajarze, a także lepiej zarabiający robotnicy z łódzkich fabryk. Oszczędności swe lokowali w budowę niewielkich domków, otoczonych starannie pielęgnowanymi ogródkami. Na wolnych terenach, pomiędzy z rzadka stojącymi domkami, pojawiły się czynszowe kamieniczki ze sklepami na parterze, oferującymi klientom \\\"mydło i powidło\\\". Jednakże w tutejszym krajobrazie nadal przeważały poletka żyta i ziemniaków oraz wypalone słońcem łąki, na których kozy i krowy wyskubywały lichą trawę; czasem przemknął w podskokach zabłąkany zając..”
Źródło:
Autorzy: