Pierwsza zatwierdzona Centralna stacja ratownictwa górniczego powstala 6 września 1911 r. przy Kopalni Vilém (w pobliskiej Ostrawie) wyłącznie dla kopalń należących do Kolei Północnej Ferdynanda. Natomiast pierwsza nowoczesna Centralna stacja ratownictwa górniczego z sześciotygodniowym szkoleniem ratowników w zaglębiu Karwińskim, powstała 18 kwietnia 1914 r. w Łazach. Stacjia ta jako pierwsza w historii powstała regionalnie, niezależnie od stosunków majątkowych. Budynek służył pogotowiu górniczemu do 22 maja 1979 roku, kiedy ją rozebrano z powódów szkód górniczych.