Budynek pod nr 51 został wykonany na polecenie Johana Jakoba Ziemera i jego żony przez budowniczego Petera Loewena w 1803 r.. Znani są także następni właściciele: Gerhard Claasen (od 1869) i Gustav Brucks (od 1909). Wszyscy byli mennonitami. Budynek, oprócz murowanej piwnicy i podmurówki, wykonano z drewna w konstrukcji zrębowej, a jego podcień w konstrukcji szkieletowej. Do budowy piwnic i podmurówki w budynku nr 51, użyto cegły holenderki o barwie jasnoczerwonej (prawie różowej), zaś w wypełnieniu szkieletu podcienia wykorzystano holenderkę żółtą.
Gospodarstwo pod nr 51 po wojnie, zostało zasiedlone w 1947 r.
W roku 1953 zabudowano częściowo sień frontową od strony południowej aby wygospodarować pomieszczenie na kuchnię. W 1959 zawalił się podcień kuchenny. W 1970 przedzielono czarną kuchnię i w jej części południowej wykonano łazienkę. Także w dawnej sieni kuchennej, wydzielono dodatkową kuchnię i w związku z tym przesunięto drzwi w elewacji podwórzowej. W roku 1994 podparto podcień konstrukcją wzmacniającą, w związku z poważnymi odkształceniami i postępującymi zniszczeniami drewnianych kolumn. W 2001 roku dokonano sposobem gospodarczym naprawy lewego patrząc od frontu komina, a jeden z gospodarzy był w trakcie wymiany drzwi i niektórych stolarek okiennych na wykonane z PCV. W ostatnich latach dokonano także bieżących remontów niektórych pomieszczeń mieszkalnych (malowanie, ułożenie boazerii).


Więcej tu: