Budynek główny zbudowano w latach 1885-1888, dom lekarzy 1897-1898. We wrześniu 1945 roku Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego nie zważając na epidemię tyfusu nakazał kadrze i pacjentom szpitala /w większości niemieckim/ opuszczenie budynku przejmując go pod swoją jurysdykcję podobnie jak znajdujące się obok więzienie. Budynek wrócił do władz miasta a konkretnie do Wydziału Zdrowia w marcu 1946 roku. 6 maja 1946 roku otwarto tam pierwsze poradnie dla nerwowo i psychicznie chorych oraz psychoterapeutyczne. Były także poradnie dla małżeństw, dzieci i seksuolog.

b/h/2020