Zamek w Głogówku, gotycki zamek książęcy, później rycerski, wybudowany na przełomie XIII i XIV w. dla książąt opolsko-raciborskich. Usytuowany na wysokiej skarpie nad rzeką Osobłogą, w północno-zachodniej części miasta. Zniszczony podczas wojen husyckich, do 1532 pozostawał w posiadaniu fundatorów, następnie do 1561 należał do rodziny Zeidlitzów, po których właścicielami (do 1945) byli Oppersdorffowie.
Średniowieczny zamek był połączony z linią murów miejskich, posiadał wieżę mieszkalną. Jan Oppersdorff w latach 1561-1571 rozebrał stary zamek, a na jego miejscu wystawił renesansowy zamek o trzech skrzydłach ustawionych w podkowę. W latach 1584-1606 dobudowano cylindryczne wieże w narożnikach zamku.
W 1606 rozpoczęto budowę tzw. zamku dolnego na obszarze dawnego przedzamcza, a dziedziniec nowego zamku otoczono z trzech stron zabudowaniami, a w okresie 1645-1648 wybudowano kaplicę. W 1655, w czasie potopu szwedzkiego, na zamku w Głogówku przebywał król Jan Kazimierz.
Zachował się zamek górny i dolny z wieżą. Obecnie w zamku mieści się Oddział Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. W 2005 roku zamek przeszedł w ręce prywatne. Nowy właściciel zobowiązał się do wykonania ganeralnego remontu zamku i prac konserwatorskich. Remont ma się zakończyć w 2015 r.