Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
27 czerwca 2021 , Wnętrze późnobarokowego kościółka św. Jana Nepomucena, wzniesionego w 1799 r. Spojrzenie przez kratę na ołtarz z namalowaną sceną adoracji MB z Dzieciątkiem przez św. Jana Nepomucena.
Widać ze zdjęcie zrobiono poprzez kratę. Według mojego skromnego widzenia usunąłbym te kolumny z lewej i prawej strony. Zdjęcie zrobiłoby się wtedy bardziej klarowne o odbiorze.
do cracusiac: Niestety większość wnętrz kościołów fotografuje się teraz przez kratę. Kilka razy spotkałam się z zamontowaną na kracie siatka o tak drobnych oczkach, że mowy nie było o wykonaniu zdjęcia.
Na uwagę w kościele zasługuje obraz stanowiący centralną część rokokowego ołtarza, który właśnie przeszedł prace konserwatorskie. Ołtarz wieńczą dwa anioły - jeden ma palec na ustach, drugi trzyma palmę. Na obrazie jest scena adoracji przez Jana i MB z Dzieciątkiem, jest również Gołębica i główki putt. U kolan Jan ma zamknięta księgę, a w rogu aniołek trzyma tarczę z inskrypcją "Conservavi omni verba in corde meo". Całość ma dobrą klasę, jest bogato zdobiona rocaillaie'ami i polichromowana.
W kościółku znajdują się również organy, ten anonimowy, pięciogłosowy, ponad stuletni instrument ożył po trzydziestu latach dzięki staraniom Rady Sołeckiej w Lutyni i gruntownej konserwacji, przeprowadzonej w ramach obozu naukowego przez studentów i pracowników Akademii Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Juliana Gembalskiego. Pamiętny koncert inauguracyjny miał miejsce 27 sierpnia 2005 r.
Lutynia, należała do parafii w Lądku Zdroju. Długo nie było we wsi budynku sakralnego, który wzniesiono dopiero przed 1786 r. Miał on początkowo status kaplicy modlitewnej (ok. 1789 r.), a później kaplicy mszalnej ( ok. 1845 r.). Obecnie jest to kościół filialny p.w. Św. Jana Nepomucena, również związany z lądecką parafią.
Istniejąca dziś murowana budowla, usytuowana na stromym stoku wzniesienia w centrum wsi, została zbudowana w 1799 r. w stylu późnego baroku. Otrzymała charakter małego, bezwieżowego, salowego, wiejskiego kościoła. Wzniesiono ją wykorzystaniu tradycyjnego i najprostszego typu przestrzennego i maksymalnie uproszczonych form wystroju elewacji. Kaplicę wzniesiono na rzucie prostokąta z pólkoliście zamkniętym prezbiterium i nakryto jednym dachem z sygnaturką z hełmem z prześwitem. Elewacje ożywiono parami lizen. Fasada kaplicy zwieńczona trójkątnym szczytem o lekko wklęsłych spływach (bez wolut) ozdobiona została kamiennym portalem i flankującymi go dwiema rzeźbami. Mimo swojej skromności kaplica jest budynkiem cechującym się pewną elegancją form. Zdobiona też była w przeszłości kamieniarką i nawet rzeźbą figuralną ( figury św. Jana Nepomucena oraz św. Floriana), co w przypadku kościołów wiejskich było raczej rzadkością.
Wnętrze
Na uwagę w kościele zasługuje obraz stanowiący centralną część rokokowego ołtarza, który właśnie przeszedł prace konserwatorskie. Ołtarz wieńczą dwa anioły - jeden ma palec na ustach, drugi trzyma palmę. Na obrazie jest scena adoracji przez Jana i MB z Dzieciątkiem, jest również Gołębica i główki putt. U kolan Jan ma zamknięta księgę, a w rogu aniołek trzyma tarczę z inskrypcją "Conservavi omni verba in corde meo". Całość ma dobrą klasę, jest bogato zdobiona rocaillaie'ami i polichromowana.
W kościółku znajdują się również organy, ten anonimowy, pięciogłosowy, ponad stuletni instrument ożył po trzydziestu latach dzięki staraniom Rady Sołeckiej w Lutyni i gruntownej konserwacji, przeprowadzonej w ramach obozu naukowego przez studentów i pracowników Akademii Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Juliana Gembalskiego. Pamiętny koncert inauguracyjny miał miejsce 27 sierpnia 2005 r.