Miejskie Zakłady Kąpielowe były jedną z najważniejszych inwestycji budowlanych w Bolesławcu przełomu XIX i XX w. Obiekt zlokalizowano na plantach w malowniczym otoczeniu zieleni. Kompleks powstał w dwóch fazach. W 1895 r. wzniesiono budynek łaźni utrzymany w nurcie tzw. włoskiego neorenesansu (obecnie część budowli położona bliżej ul. Zgorzeleckiej). Bryłę, zakomponowaną symetrycznie, z częścią środkową dominującą nad bocznymi partiami i przykrytą płaskim dachem, wieńczyła niska attyka.

Elewacje wykonano pierwotnie z czerwonej cegły i ozdobiono detalem architektonicznym utrzymanym w jasnej tonacji. Realizację przedsięwzięcia wsparł bolesławiecki radca finansowy Albert Kessler, który pokrył większość kosztów budowy. O tym fakcie informował napis umieszczony na elewacji powyżej okien parteru po bokach wejścia: Łaźnia miejska fundacji Kesslera (niem. Städtisches Bad Kesslers Stiftung). W holu wmurowana była mozaika z napisem Salve, co po łacińsku oznacza Witaj. W poszczególnych pomieszczeniach usytuowano urządzenia kąpielowe.