Neobarokowa rezydencja z 2 poł. XIX w. Pałac dwuskrzydłowy i dwukondygnacyjny, zbudowany na planie litery 'L'. Zwartą, masywną bryłę pałacu kryje dach mansardowy z lukarnami. Budynek jest podpiwniczony oraz posiada użytkowe poddasze. Do wejścia prowadzi symetryczny, owalny podjazd.
Fasada posiada jedenaście osi i zdobienia w postaci lizen w wielkim porządku. Wyodrębnia się ryzalit zwieńczony trójkątnym tympanonem. Ponad głównym wejściem znajduje się balkon ze zdobioną balustradą, a powyżej, kartusz herbowy z labrami i trzymaczami w postaci dwóch żołnierzy. Elewacje pałącu są zdobione narożnym boniowaniem oraz rozbudowanym gzymsem koronującym.
Na osi fasady znajduje się główne wejście do pałacu, prowadzące do dużego hallu, zdobionego przez dwie arkady wsparte na filarze. Wnętrza zachowały neobarokowe sztukaterie z motywami rocaille i girland roślinnych. Dawny główny salon istnieje na piętrze, na osi skrzydła, jest bogato zdobiony lizenami, girlandami i owalnymi medalionami. Dekoracja obejmuje ściany i sufit pomieszczenia, dodatkowo w narożach mieszczą się nisze, w których dawniej stały rzeźby. Stiuki odrestaurowano w delikatnych barwach, odtworzono marmoryzowanie oraz plafon zdobiony freskiem przedstawiającym roztańczone dzieci.

Źródło: