Świątynia została wybudowana w 1534 r. z fundacji rodziny Konarzewskich, właścicieli wsi. Później była wielokrotnie restaurowana. W 1906 r. dobudowano od strony północnej neogotycką kaplicę, otwartą do nawy arkadą, od południa zaś kruchtę. Jest budowlą salową, której wnętrze przykrywa strop. Z boku fasady, nad którą góruje drewniana wieża przykryta dachem gontowym, usytuowana jest niższa cylindryczna wieżyczka ze schodami. Najstarszym elementem wyposażenia wnętrza jest późnogotycki krucyfiks z czasów budowy kościoła, pochodzący zapewne z belki tęczowej. W neobarokowym ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Niepokalanej z ok. 1630 r.

Za: