Wierch Lubania – polana na Lubaniu w Gorcach. Położona jest na wysokości około 1200 m n.p.m., pomiędzy dwoma wierzchołkami Lubania, na dość sporym, płaskim terenie. Dawniej był na niej staw, jeszcze w latach 70. XX wieku po większych ulewach tworzył się tutaj okresowy zbiornik wodny. Dawniej polana była wypasana, od lat 60. XX wieku czynna jest na niej w miesiącach lipiec–sierpień Studencka Baza Namiotowa Lubań, przez cały zaś rok można skorzystać w razie potrzeby ze schronienia z należącej do bazy wiaty. Na południowych obrzeżach polany znajdują się duże, zbudowane z piaskowca magurskiego głazy zwane Samorodami, a przy nich ruiny wybudowanego w latach 1936–1939 przez Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy, a spalonego w 1944 przez Niemców schroniska turystycznego. W pobliżu krzyż upamiętniający śmierć zabitych wtedy 2 partyzantów. Poniżej Samorodów, na południowych stokach, przy niebieskim i zielonym szlaku turystycznym znajduje się źródło wody zdatnej do picia. W pobliżu, na polanie Wyrobki (Wyrobki), znajdują się też ruiny kamiennych fundamentów bacówki, wybudowanej w 1973-1974, a doszczętnie spalonej w 1978. Od zachodniej strony, na niższym, odkrytym i widokowym wierzchołku Lubania (1211 m) znajduje się ołtarz polowy z tablicą upamiętniającą górskie wędrówki Karola Wojtyły, który wielokrotnie bywał w Gorcach. Na niewielkim tarasie po południowej stronie polany zamontowano dużą tablicę informacyjną z opisem Lubania. Krzyżują się tutaj 3 szlaki turystyczne. W 2015 r. na zachodnim szczycie Lubania oddano do użytku wieżę widokową.

Źródło: Wikipedia

Lubań – najwyższy szczyt Pasma Lubania w południowo-wschodniej części Gorców. Duży, zalesiony masyw pocięty dolinami kilku potoków.

Lubań ma 2 wierzchołki, według mapy Geoportalu obydwa tej samej wysokości – 1211 m. Wierzchołek wschodni (Średni Groń) jest zarośnięty lasem i pozbawiony widoków, wierzchołek zachodni słynie z rozległych panoram, szczególnie efektowne widoki bywają wczesnym rankiem. Różne źródła podają różne wysokości: na mapach wysokość określona jest na 1211 m n.p.m., ale tablica informacyjna na szczycie Lubania podaje wysokość 1225 m, podobnie przewodnik Gorce podaje wysokość wyższego (wschodniego) szczytu na 1225 m, a niższego na 1211 m.

Pomiędzy dwoma wierzchołkami Lubania rozpościera się polana Wierch Lubania, dogodny punkt widokowy na Tatry, Pieniny i Beskidy, węzeł szlaków turystycznych. Potoki spływające z północnych stoków Lubania uchodzą do Ochotnicy, ze stoków południowych do Krośnicy lub Zbiornika Czorsztyńskiego. Od południowej strony Lubań sąsiaduje z dużo niższym Wdżarem (767 m), oddzielony od niego szerokim siodłem przełęczy Drzyślawa (650 m).

Na południowych stokach Lubania, po wschodniej stronie potoku Kluszkowianka znajduje się leśny rezerwat przyrody Modrzewie.

W 2015 roku na szczycie zachodniego wierzchołka została wybudowana 22-metrowa wieża widokowa.

Na polanie działa od lat 60. XX w. studencka baza namiotowa Lubań. Czynna jest w miesiącach wakacyjnych. Początkowo należała do BPiT Almatur z Krakowa, obecnie do krakowskiego Oddziału Akademickiego PTTK. Zawsze prowadzona była przez przewodników z Studenckiego Koła Przewodników Górskich w Krakowie. Nocować tutaj można we własnym namiocie lub w kilkunastu namiotach bazowych. Są namioty-stołówki, zadaszona wiata, wodę czerpie się ze źródełka położonego na południowych stokach Lubania. wikipedia (fantom)

 

Gorce – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa „Gorce” związana jest prawdopodobnie ze słowem „gorzeć” (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która mogłaby oznaczać niskie góry.

Gorce graniczą:
od północnego wschodu graniczą z Beskidem Wyspowym. Granica biegnie doliną Mszanki w górę na przełęcz Przysłop, stąd drogą w dół i potokiem Czerwonka na niską przełęcz po południowej stronie Magorzycy, z przełęczy potokiem Głębieniec i dalej wzdłuż rzeki Kamienica Gorczańska do Dunajca. Magorzyca, Wielki Wierch i Kiczora Kamienicka mimo, że znajdują się po południowej stronie Kamienicy Gorczańskiej należą do Beskidu Wyspowego.

od północnego zachodu z Kotliną Rabczańską.

od zachodu z Beskidem Orawsko-Podhalańskim. Granica biegnie wzdłuż Raby na Przełęcz Sieniawską

od południa z Kotliną Nowotarską i Pieninami. Granica od Przełęczy Sieniawskiej biegnie w dół podnóżami Gorców tworzącymi wschodnie i północne obramowanie Kotliny Nowotarskiej na przełęcz Snozkę, potem Krośnicą do Dunajca w Krościenku nad Dunajcem

od wschodu z Beskidem Sądeckim. Granicę tworzy Dunajec.

Przy tak ustalonych granicach Gorce mają z zachodu na wschód długość w prostej linii 33 km, szerokość 15 km i łączną powierzchnię około 550 km.
Najwyższe szczyty:
Turbacz (1310 m), Jaworzyna Kamienicka (1288 m), Kiczora (1282 m), Kudłoń (1276 m), Czoło Turbacza (1259 m), Mostownica (1251 m), Gorc Troszacki (1235 m), Gorc (1228 m), Lubań (1225 m). Wszystkie te szczyty poza Turbaczem i Lubaniem znajdują się na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego.
wikipedia (fantom)