Barokowy pałac wzniesiony około 1702 r. dziś jest określany mianem ruiny. Ma mocno uszkodzony dach i zniszczoną elewację, a i cała konstrukcja wymaga wzmocnienia. Wewnątrz także konieczne są gruntowne remonty. Mimo poważnych uszkodzeń jest pięknym budynkiem.

To dzieło architekta Martina Frantza. Niegdyś pałac był wystawny. Mieściło się w nim 25 sal. Mieszkały tu rody von Eckarstberg, zu Dohna, von Dunin, von Schkopp, von Kottwitz, von Nostitz, a następnie von Volmerstein.

Budynek powstał na rzucie prostokąta. Jest trzytraktowy, ma dwie kondygnacje. Wewnątrz zachowały się późnobarokowe kominki i sufity ozdobione dekoracją sztukatorską. Jego elewację dzielą pilastry (pogrubienie ścian w formie płaskich filarów) i otwory okienne ujęte w profilowane obramowania. Pałac ma też portal z bogatą kamieniarką i dwiema pełnoplastycznymi rzeźbami, w którym zachował się kartusz herbowy rodów von Hocke i von Kottwitz.

Po drugiej wojnie światowej pałac przez wiele lat stał niewykorzystywany, coraz bardziej niszczejąc.

Cała nieruchomość o powierzchni 2,76 ha to poza rezydencją także ruina stodoły i park krajobrazowy z drugiej połowy XIX w. Sam budynek ma 585,13 m kw. powierzchni zabudowy i 10 532 m sześc. kubatury.

Cały tekst: