Cmentarz jeńców wojennych i internowanych założony w 1915 roku przy obozie jenieckim pod Strzałkowem dla jeńców z frontów I wojny światowej, a potem dla jeńców bolszewickich z czasów wojny 1919-1920. Pochówki prowadzono do 1923 r. w grobach zbiorowych i indywidualnych. Łącznie pochowano około 8000 jeńców różnych narodowości i wyznań w tym Rosjan, Ukraińców, Polaków. Najwięcej pochowanych, tj. ok. 7000 stanowią jeńcy sowieccy, chowani tutaj w latach 1919-1921.

Mogiły naziemne nie zachowały się do dnia dzisiejszego, niemniej teren jest obecnie uporządkowany i ogrodzony. W 1994 r. cmentarz został wpisany do Krajowej Ewidencji Zabytków pod numerem A-511/252. Obiekt posiada status cmentarza wojennego.

Na cmentarzu ustawiono obelisk z krzyżem prawosławnym i inskrypcjami w j. rosyjskim i niemieckim (zrekonstruowane).