starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Szczytniki › ul. Wróblewskiego Zygmunta › Zajezdnia tramwajowa nr 6 - "Dąbie" |
24 sierpnia 2021 , Zajezdnia Dąbie - przestrzeń pomiędzy halą północną a południową.
Skomentuj zdjęcie
4elza
 Jakiś portret po lewej, coś wiadmo? Świetne miejsce i naturalnie zdjęcie również:-) 2021-09-26 08:49:49 (4 lata temu)
do 4elza: Dzięki :-) Co to za portret - nie wiem. Obecnie na terenie (nieczynnej) zajezdni działa Centrum Kultury Akademickiej i Inicjatyw Lokalnych CZASOPRZESTRZEŃ i odbywają się tam rozmaite imprezy: wystawy fotograficzne, targi kulinarne i wiele innych. Tutaj można dowiedzieć się więcej: 2021-09-26 15:06:53 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2021 styczeń
5 lat 3 miesiące 16 dni |
Dodane: 23 września 2021, godz. 17:41:55
Autor zdjęcia: atom
Rozmiar: 2000px x 1333px
Aparat: NIKON D3300
1 / 4000sƒ / 16ISO 1600105mm
0 pobrań 667 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia atom
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zajezdnie tramwajowe
|
Zajezdnia tramwajowa nr 6 - "Dąbie"
więcej zdjęć (159)
Architekt: Georg Müller
Zbudowano: 1880
Dawniej: Straßenbahnhof VI, Straßenbahndepot Grüneiche
Zabytek: A/990/1-8 z dnia 15.01.2007
To pierwsza zajezdnia Wrocławia. Tam właśnie znajdowała się zajezdnia pierwszej wrocławskiej trakcji tramwajów konnych. Pierwotnie właścicielem obiektu była BSEG, by w 1911 przejść w ręce SSB.. Rozbudowę zajezdni rozpoczęto w 1912 by uroczyście ją zakończyć 1 maja 1913 r. Powstały wtedy dwie hale, warsztaty, kotłownia, kuźnia i umywalnia. Powstał także budynek administracyjny i mieszkalny w południowej części placu. W latach 1934-1935 na terenie zajezdni wzniesiono stację trafo. W 1939 roku obiekt przejęła BVB. Zajezdnia działała do końca FB i nie ucierpiała podczas działań wojennych z racji swojego położenia. Po wojnie ruszyła pełną parą w dniu 22 VIII 1945 roku.
b/h2009
b/h2009
ul. Wróblewskiego Zygmunta
więcej zdjęć (2444)
Dawniej: Grüneicherweg, Horst Wessel Strasse
Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0