Kościół p.w. Najświętszego Imienia Jezusa z 1787 r. Zbudowany z fundacji Izabeli Gajewskiej kasztelanowej nakielskiej. Restaurowany w XIX w. i latach 1982 – 83 i 1992 – 93.
Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną kaplicą. Dwie kruchty od frontu i z boku nawy. Dach dwukalenicowy, kryty gontem z kwadratową wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną cebulastym, blaszanym hełmem z krzyżem. Wewnątrz stropy płaskie. Belka tęczowa z inskrypcją w języku łacińskim i z datą budowy, oraz barokowym krucyfiksem z 1787 r. Chór muzyczny wsparty na czterech słupach z parapetem lekko wybrzuszonym w części środkowej. Wyposażenie głównie barokowe z XVI, XVII i XVIII w. Dzwonnica drewniana konstrukcji szkieletowej. Kryta gontowym daszkiem dwuspadowym. Murowana, klasycystyczna plebania z p. XIX w.