Pałac znajduje się w centrum Andrychowa pomiędzy ulicą Krakowską, a kościołem parafialnym pw. św. Macieja. Frontem skierowany jest na północ. W przedłużeniu skrzydła wschodniego rezydencji usytuowany jest wolnostojący murowany budynek d. wozowni z 1. poł. XIX w. (ob. lokal gastronomiczny). Pałac położony jest na terenie dawnego parku (obecnie miejskiego), który powstał  w 1. poł. XIX w. jako założenie zieleni o układzie swobodnym klasycyzującym, ale w 2. poł. tego stulecia przekształcony został w park krajobrazowy naturalistyczny. W parku rosną m.in. lipy drobnolistne, klony zwyczajne, wierzby białe kasztanowce i jawory. Kilka drzew to pomniki przyrody. Najokazalszy  jest platan klonolistny liczący ponad 200 lat. Środkowo-wschodnią część parku zajmuje staw.  Pałac jest murowany z cegły, potynkowany. Zbudowany został na planie litery „U”. Składa się z prostokątnego korpusu i dwóch prostopadłych do niego, wydłużonych skrzydeł. Pomiędzy skrzydłami znajduje się dziedziniec zajazdowy. Obiekt parterowy, z wysokim przyziemiem od zachodu, z głębokimi piwnicami i z jedno- lub dwutraktowym układem wnętrz. Pomieszczenia nakrywają sklepienia żagielkowe, kolebkowe, zwierciadlane lub sufity. Korpus budynku nakryty jest dachem czterospadowym, skrzydła dachami trójpołaciowymi. W narożnik południowo-zachodni wbudowana jest sześcioboczna wieżyczka-„baszta”. Fasada korpusu jest piętnastoosiowa, symetryczna. W  osiach środkowych znajduje się czterokolumnowy portyk z kolumnami doryckimi, tryglifowym belkowaniem i niskim, trójkątnym frontonem. W tympanonie kartusze z herbami Abdank (Ankwiczów) i Jastrzębiec (Bobrowskich).  Pierwotnie w pałacu było 30 pokoi m.in. na osi korpusu budowli znajdował się westybul (reprezentacyjny przedpokój) i salon, a w narożniku południowo-wschodnim, oranżeria. Obecnie użytkowana jest tylko część pomieszczeń budynku. Znajduje się tu m.in. Izba Regionalna Ziemi Andrychowskiej, Młodzieżowe Centrum Kultury „Baszta” i galeria „Pasja”. Nie zachowało się dawne wyposażenie pałacu.