Rys historyczny:

Powstanie kościoła Narodzenia NMP w Żarnowcu wiąże się osobą Kazimierza Wielkiego i latami 1323-1340. Był to drugi kościół w parafii. Pierwszy znajdował się w Żarnowcu Starym, oddalonym 3 km który przyjął później nazwę Łany Wielkie.



W XVI wieku Kazimierz Wielki, ulokował Żarnowiec na prawie magdeburskim. Wybudował zamek i kościół Narodzenia NMP. Tutaj przetrzymywał swoją żonę Adelajdę. Żarnowiec był przez długie lata ośrodkiem administracji terytorialnej. W XIII w. posiadał karczmy, stację celną leżącą na ważnym trakcie z Krakowa do Wielkopolski. Miasto zostało niemal doszczętnie zniszczone przez Szwedów w 1655 r.



Pierwotny kościół w Żarnowcu był drewniany, chociaż ksiądz Wiśniewski uważa, że obiekt który spłonął w roku 1524 był: „pewnie dziełem Kazimierza Wielkiego i stylem i wyglądem przypomina kościoły przez tegoż monarchę budowane„. Obecny kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny, późnogotycki z czerwonej cegły, odbudował i przebudował, czy też zbudował od nowa – Krzysztof Szydłowiecki w roku 1528. Jest on jednonawowy, z węższym od nawy wydłużonym prezbiterium. Zachodnia kruchta jest neogotycka – dobudowano ją w roku 1836.



Kościół przeszedł gruntowną renowację w 1910 r. W 1979 r. odnowiono wnętrze świątyni. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Boczne ołtarze po obu stronach nawy zdobią obrazy – Najświętszego Serca Jezusa oraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Ołtarze otaczają rzeźbione figury świętych i anioły.



(żródła: