Budowę rozpoczęto w 1924 r., osłaniając teren od strony rzeki żelbetonową ścianą, a następnie wylewając fundamenty wysokości 5-7 m. Cement na te roboty wożono furmankami z Przemyśla. Po ukończeniu fundamentów zostały one poświęcone przez biskupa Jozafata Kocyłowskiego 21 września 1925 r., po czym rozpoczęto budowę. Cegły na ściany cerkwi produkowano na miejscu, w okolicach Birczy, w kilkunastu utworzonych ad hoc cegielniach. Budowa cerkwi trwała do wiosny 1939 r., kiedy to „Kooperatywa Inżynierskich Robót” ze Lwowa wykonała blaszany dach łącznie z zamontowaniem cerkiewnej bani. Cerkiew wybudowana została w stylu bizantyjskim, jej długość i szerokość wynosiła 32 m, natomiast wysokość – 36 m. Łączny koszt budowy wyniósł 150 000 zł.

Po zajęciu gminy przez ZSRR dziekan Iwan Łebedowycz przeniósł wyposażenie ze starej do nowej cerkwi i rozpoczął w niej odprawianie mszy, aby uniknąć przeznaczenia cerkwi na magazyn. Msze odbywały się tam do końca okupacji niemieckiej w 1944.

Po wojnie cerkiew przeznaczono na magazyn drewna, który funkcjonował tam do początku lat 60. Następnie zdjęto z cerkwi dach, aby przyśpieszyć jej niszczenie. Ponieważ nie zdało się to na wiele, w 1969 wezwano saperów i wysadzono cerkiew w powietrze. Jej gruzy pozostawały na cerkwisku do końca lat 70. W połowie lat 80. na cerkwisku zorganizowano plac targowy.