Barokowa kapliczka pochodzi prawdopodobnie jeszcze z XVI w., ale swój obecny kształt zawdzięcza ona gruntownej przebudowie przeprowadzonej w XIX w.

Kaplica jest murowana z kamienia, otynkowana z wieżyczką, wewnątrz sklepiona, posiada kamienny portal renesansowy. W kaplicy znajduje się również żelazna kula działowa z XVIII w., która wpadła do kaplicy zamkowej w trakcie oblężenia zamku oraz zwornik (klucz) wieńczący sklepienie kaplicy zamkowej. Z kulą tą związana jest legenda mówiąca, że podczas najazdu szwedzkiego wpadła ona do kaplicy nie powodując żadnych zniszczeń. Znajdują się tu również rzeźby aniołów i gotycka – Najświętszej Panienki. Na frontonie kaplicy znajduje się obraz przedstawiający wizerunek Matki Bożej z Jezusem. Historia tego obrazu nie jest jednak znana.

Pierwotna kapliczka zbudowana została w latach 1530–1540 w wieży bramnej zamku ogrodzienieckiego przez Seweryna Bonera. W XIX w., w czasie rozbiórki zamku, uległa ona prawie całkowitemu zniszczeniu, a uzyskany z rozbiórki materiał posłużył do wzniesienia wielu budynków w Podzamczu, w tym nowej kaplicy. Z pozostałości gotyckiej kaplicy basztowej można jeszcze zobaczyć fragmenty ostrych gotyckich łuków sklepienia, a w nich wole oczka i wałki oraz wsporniki. Dawniej w kaplicy zamkowej znajdowały się ponadto: ołtarzyk św. Antoniego, dwie ławki wykonane robotą stolarską, szafka w murze z żelaznymi drzwiczkami, dwa obrazy malowane na płótnie, dwa obrazy za szkłem, dwa większe obrazy w ramkach, „reliuliasz” w czarnych ramach, alabastrowy krucyfiks, pasja malowana w oknie (prawdopodobnie witraż) oraz całe wyposażenie niezbędne do odprawienia mszy św. Przed kaplicą znajdował się dzwonek. Opis z