Kościół Wszystkich Świętych wybudowany został dzięki fundacji Barbary Morsztynowej, odrestaurowywany w latach: 1778, 1855, 1860, 1885, 1977, 1984 – 85 – konserwacja polichromii A. Mitka i 1997 r.



Kościół jest drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany w stylu późnogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią i zewnętrzną kapliczką. Kruchty od frontu i boku nawy. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną baniastym hełmem blaszanym z latarnią. Wewnątrz pozorne sklepienie kolebkowe z płaskimi odcinkami bocznymi, podzielone 2 rzędami słupów. Chór muzyczny z prospektem organowym z instrumentem z 2 poł. XX w., wykonanymi przez firmę Henryka Siedlara. Polichromia ornamentalno – figuralna z 1909 i 1954 r., autorstwa Jadwigi Rymarówny. Przedstawienie w prezbiterium MB i 12 Apostołów, a nawie wizerunki Świętych obrazujących osiem błogosławieństw. Malowane na ścianach Stacje Drogi Krzyżowej. Ołtarz główny, ołtarze boczne i ambona rokokowe z 2 poł. XVIII w. Chrzcielnica marmurowa w stylu barokowym z XVIII w. Kościół posiadał kryptę do której wejście zamurowano w 1984 r. Dzwonnica – brama murowana z 1823 r. z 3 dzwonami. Zbudowana na planie kwadratu w stylu klasycystycznym, zwieńczona dachem namiotowym.

Obok kościoła znajduje się niewielki