starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Dariusz Łukasik
+1 głosów:1
Na pierwszym planie jest ulica PCK- z charakterystycznym, dużym budynkiem, dałem znacznik.
2021-10-18 04:06:38 (4 lata temu)
Dopisałbym jeszcze do ulicy- widocznej na pierwszym planie...
2021-10-19 04:59:22 (4 lata temu)
do Dariusz Łukasik: Ktoś dopisał - już jest komplet!
2021-10-19 20:45:59 (4 lata temu)
TW40
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 4 miesiące 18 dni
Dodane: 16 października 2021, godz. 20:40:28
Rozmiar: 1546px x 845px
3 pobrania
955 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dzielnica Malinnik (Cieplice)
więcej zdjęć (122)
Dawniej: Herischdorf
Heroldisdorf (1288), Herisdorf (1407), Herischdorf (1409)

Historyczna nazwa typu dzierżawczego, wywodzona jest od imienia Herold (lub zawołania rodowego), odnoszącego się zapewne do założyciela (zasadźcy) wsi.Malinnik był w średniowieczu wsią rolniczą, a od XV w. tkacką. Na jej terenie nad potokiem, zapewne w dolnej części wsi zakładano bielniki. Szczyt rozwoju tkactwa przypadł na około połowę XVIII w. Jego rozwój trwał do 1 połowy XIX w. W 1749 r. wzmiankowane były bielarnie z zabudowaniami w okolicach młyna, które stanowiły własność Jeremiasza Römischa i Gottfryda Römischa. W 2 połowie XIX w. nastąpił upadek tkactwa.
1288 – pierwsza wzmianka o wsi Heroldisdorf. Podpisany przez księcia Bolesława w dniu 20 marca dokument jest nadaniem prawa własności karczmy komturowi zakonu joannitów w Cieplicach.1309 – część majątku książęcego w Malinniku otrzymał jako własność dziedziczną Fritzko, łowczy księcia Bernarda Lwóweckiego i Henryka Śląskiego; w 1312 r. ustanowiono dla właściciela czynsz z połowy łana ziemi w tej wsi. Miejscowość była w tym czasie wolną wsią książęcą. Łowczy Fritzko żył jeszcze w 1320 r., bowiem jest to data przekazania mu pod zarząd wszystkich książęcych lasów wokół Jeleniej Góry.
1317 – majątek joannitów-szpitalników od Świętego Krzyża w Jeleniej Górze we wsi obejmował 5 gospodarstw kmiecych oraz rozległe ogrody uprawne.
1375 – księżna Agnieszka Świdnicka poświadczyła dokument sprzedaży majątku w Cieplicach i Malinnika przez ówczesnego właściciela dóbr w tych miejscowościach, Konrada von Gerstenberga. Nabywcą obu miejscowości była Zofia, wdowa po Hansie von Nimptsch i jej synowie Vincenz i Hans.
1381 – w dniu 16 sierpnia wydany został, podpisany przez króla Wacława Czeskiego akt nadania na własność dziedziczną majątku w Cieplicach i Malinniku rodzinie Gotsche Schoff, rezydującej na zamku Chojnik. Nadanie objęło również istniejący już wcześniej młyn w Malinniku. W tym samym roku wzmiankowany Heinrich Wiltperg, marszałek księżnej Agnieszki, który był zobowiązany Gotsche Schoffowi do zapłacenia czynszu na rzecz majątku i folwarku w Cieplicach i Malinniku. Część gruntu w Malinniku pozostawała nadal własnością książęcą.
1384 – kolejnym nadaniem dla Gotsche Schoffa było ofiarowanie przez księżnę Agnieszkę czynszu z gruntów uprawnych we wsi. Ten zaś w 1393 r. ustanowił 2 marki czynszu ze swojego majątku w Malinniku na rzecz kaplicy na zamku Chojnik.
1482 – Christoph von Schaffgotsch ofiarował parafii w Cieplicach jedno gospodarstwo kmiece z polami uprawnymi w Malinniku.
1518 – Ulrich Schaffgotsch sprzedał Georgowi von Zedlitz z Komarna roczny czynsz w wysokości 10 marek z majątku w Malinniku.
1524 – większość mieszkańców wsi przyjęła protestantyzm. Nabożeństwa w tym obrządku odbywały się dla nich w Cieplicach.
1560 – majątek Schaffgotschów we wsi przeszedł pod ich bezpośrednią jurysdykcję. W tym samym roku młyn należący do parafii katolickiej w Cieplicach został zamknięty. Nowy, zbudowany w 1707 r., w 1714 sprzedany został domenie w Cieplicach.
1628 – przy drodze na wzgórze Hartsteine (ob. okolice ul. J. Michejdy) zlokalizowany był folwark Schaffgotschów, który w 1650 roku nabył Melchior Albrecht, sekretarz majątku Chojnik. W 1928 r. własność przy folwarku uległa likwidacji. Obejmowała obszar 110 ha, z których część stanowiły lasy. Dzierżawcą folwarku w 1935 r. był mistrz wikliniarstwa i nadzorca budowli miejskich Paul Winckler.
1742 – w Malinniku działały dwie szkoły.
1781-1783 regulacja i budowa nawierzchni drogi z Jeleniej Góry do Cieplic przez Malinnik (ob. ul. Wolności).
1820 – otwarcie szlifierni szkła artystycznego na terenie, na którym później założono fabrykę maszyn papierniczych.
1845 – zmarł Albert Tollberg mieszkający w Malinniku architekt dworski Schaffgotschów, autor projektu teatru zdrojowego w Cieplicach. Założono gminę wyznania staroluterańskiego.
1845 – wieś była własnością Schaffgotschów; na jej terenie znajdowała się królewska celnica, folwark Schaffgotschów, 241 domów, 1614 mieszkańców, dwie ewangelickie szkoły, młyn wodny, 41 tkaczy bawełny, 32 tkaczy lnu, 41 rzemieślników, 20 handlarzy, szlifierz szkła, cegielnia, 5 zajazdów, 2 restauracje (na Górze Sołtysiej i na wzgórzu Weihrichsberg, ob. ul. A. Struga 22).
1848 – parafia staroluterańska liczyła 46 wiernych. Nabożeństwa odbywały się w Sobieszowie.
1854 – powódź, 1866 – epidemia cholery; 1883, 1886, 1888, 1897 – powodzie.
1869-1870 budowa kościoła dla wiernych wyznania staroluterańskiego (ul. Wolności 213).
1874 – we wsi było 261 domów, 1830 mieszkańców.
1878 – architekt i przedsiębiorca budowlany Wilhelm Ansorge nabył od rodziny Schaffgotsch grunt w okolicy obecnej ulicy Łabskiej, gdzie wytyczył drogę, która dała początek osiedlu Russische Colonie.
1891 – budowa drogi z Malinnika do dworca w Cieplicach, poprowadzonej wzdłuż zachodniej granicy cmentarza przy ulicy Jagiellońskiej w Cieplicach.
1893 – budowa żelaznego mostu nad Kamienną.
1894 – otwarcie poczty w okolicach ob. ul. Wolności 213.
1896 – budowa szkoły.
1899 – remont mostu nad Kamienną, na osi ob. ul. Ceglanej.
1900-1903 elektryfikacja wsi.
1901-1904 budowa szkoły ewangelickiej m.in. z fundacji Füllnera.
1904 – budowa rezerwuaru wodnego na Górze Sołtysiej.
1904-1908 budowa zapory wodnej.
1908 – we wsi było 353 domy, 3363 mieszkańców (2805 ewangelików, 543 katolików, 11 żydów).
1905 – 1906 budowa osiedla Scholzenberg Kolonie, ob. ul. M. Kasprzaka. Założenie wodociągów.
1906 – założenie parku Füllnera, tzw. parku norweskiego.
1910 – wzniesienie gmachu urzędu gminy (okolice ul. Wolności 214).
1913 – żwirowanie ulic osiedla Deutsche Kolonie.
1923-1924 brukowanie ulic Russische Kolonie; od 1915 r. osiedlu nadano nazwę Tannenberg.
1938 – powierzchnia terenu wsi 1148 ha, w tym110 ha było własnością Schaffgotschów. W tym roku mosty i ulice Malinnika wyłożono brukiem.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
ul. Barlickiego Norberta
więcej zdjęć (78)
Dawniej: Fullner Kolonie
Robotnicze osiedle Füllner Colonie, składające się z cztero— i wielorodzinnych domów, ufundowane przez właściciela fabryki maszyn papierniczych E. Füllnera .
Ulica wytyczona na niezabudowanym terenie wsi Górny Malinnik pod koniec XIX w. W 1898 r. Eugen Füllner wykupił pod budowę osiedla 95 mórg ziemi. Osiedle powstało w dwu fazach. Pierwsze domy wzniesiono już w 1899 r. (budynki czterorodzinne od numeru 1 do 8). Domy wielorodzinne od numeru 9 do 11 wzniesiono po 1910 r. Otoczone ogródkami budynki pierwszej fazy budowy osiedla rozmieszczone są wokół soczewkowatego placu-skweru, pierwotnie służącego dla dzieci jako plac zabaw, obecnie porośniętego pojedynczymi nasadzeniami drzew. Domy późniejsze, położone nieopodal tworzą zabudowę północno-zachodniej odnogi ulicy.
Wszystkie budynki osiedla otoczone są ogródkami przydomowymi. Osiedle jest częścią kompleksu fabryczno-mieszkalnego, w którego skład oprócz fabryki (ul. Wolności i Fabryczna) wchodzi willa fabrykanta (ul. Fabryczna 1 a), wille dla pracowników zarządu fabryki (ul. Fabryczna 5, 11, 13), publiczny park norweski z pawilonem.
Zalecane utrzymanie układu przestrzennego osiedla. Niewskazane zagęszczanie zabudowy poprzez realizację dodatkowych inwestycji budownictwa mieszkaniowego i wznoszenie budynków gospodarczych. Cała ulica z budynkami została wpisana do rejestru zabytków pod numerem: A/899 z dn. 08.08.2006 roku.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002
ul. Daniłowskiego Gustawa
więcej zdjęć (116)
Dawniej: Holteistrasse
Położona na terenie dawnej wsi Malinnik. Wytyczona w 1 poł. XIX w. droga, prowadziła w stronę niewielkiego, skalistego wzgórza, zamykającego ulicę od południa. W 1 połowie XIX w. na wzgórzu, w otoczeniu drzew iglastych zbudowano restaurację z tarasem widokowym skierowanym w stronę Sudetów (nie zachowała się).
Pierwsze budynki mieszkalne pojawiły się przy wylocie ulicy G. Daniłowskiego pod koniec XIX w. Z tego czasu zachował się tylko dom nr 1, który w 1998 r. przebudowany, utracił wartości historyczne. Wille zbudowano w latach 1900 1930. Budynki otoczone są ogrodami przydomowymi.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002
ul. PCK
więcej zdjęć (273)
Dawniej: AdofHitlerstrasse, Szymanowskiego
Teren dawnej wsi Górny Malinnik. Osiedle willowe Deutsche Colonie, założone pod koniec XIX w. Ulica PCK wytyczona w latach dziewięćdziesiątych XIX w. Zabudowa ulicy pochodzi z początku XX w. Jedno— i dwukondygnacyjne wille (pensjonaty) w otoczeniu ogrodów przydomowych z pojedynczymi nasadzeniami drzew.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002