Cmentarz założony został dla kilkudziesięciu tych spośród przetrzymywanych w tutejszym obozie jeńców francuskich wojny francusko-pruskiej (1870-1871), którzy nie przeżyli tej wojny i zmarli w obozie Lamsdorf. Groby tych Francuzów zlokalizowane są w najbardziej skrajnej (najodleglejszej od Łambinowic na zachód-północny zachód, w kierunku wsi Sowin) kwaterze cmentarza, który w późniejszych latach stawał się coraz większy. Po zakończeniu bowiem wojny z Francuzami chowano tutaj bowiem także zmarłych w czasie pokoju żołnierzy i oficerów służących w jednostkach wojskowych związanych z miejscowym poligonem, a także kobiety - żony tych wojskowych, personel poligonu (np. sanitariuszki). Cmentarz rozrósł się znacznie podczas zarówno I jak i II wojny światowej. Spore są kwatery zmarłych tu jeńców rosyjskich z I wojny światowej (uwaga: kilkadziesiąt tysięcy zmarłych podczas II wojny jeńców radzieckich pochowanych jest na całkowicie odrębnym cmentarzu kilka kilometrów stąd), serbskich, włoskich, rumuńskich, francuskich (w tym z kolonii francuskich, m.in.w Afryce), brytyjskich (w tym ze wszystkich krajów Brytyjskiej Wspólnoty Narodów ze wszystkich kontynentów); sporo jest grobów polskich, słowackich i wielu innych narodowości.