Pałac łączący w sobie barokowe założenie przestrzenne z rokokową dekoracją architektury. Dwukondygnacyjny, murowany, założony na planie podkowy, z tarasem i przepiękną rokokową dekoracją fasady (motywy muszli, girland i owoców). Pierwotnie wzniesiony przez Adama Wacława von Kottwitz w 1731 roku i w tym samym roku został częściowo strawiony przez pożar. Odbudowano go w latach 1734-1735 w stylu barokowym dzięki staraniom Dawida Henryka von Kottwitz. W rękach rodziny von Kottwitz pałac pozostawał do roku 1904, kiedy to spadkobierczyni trzystuletniego dziedzictwa rodu, Ewa von Bassewitz-Levetzow sprzedała rezydencję za 1.900.000 marek generałowi Reinhardowi von Scheffer. Nowy właściciel przeprowadził remont zaniedbanego pałacu, odnowił elewacje i urządził na nowo wnętrza. W rękach Schefferów pałac pozostawał do roku 1945. Po wojnie, w latach 50. w pałacu mieścił się ośrodek zdrowia, a na przełomie lat 50. i 60. szkoła podstawowa. W roku 1967 przeprowadzono remont budynku przystosowując go do pełnienia funkcji ośrodka kolonijnego. W drugiej połowie lat 90. obiekt nabyła warszawska spółka, od roku 2006 pałac pozostaje w rękach prywatnych. Więcej historii obiektu: .
Opracowano na podstawie i .