starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. opolskie › Opole › Dzielnica V (Gosławice, Malinka) |
29 października 2021 , Widok na m.in. "Osiedle Kolorowe" po lewej i domki dla powodzian po prawej. Źródło: foto udostępniła na FP dzięki uprzejmości "ekipa pasjonatów baloniarstwa Fly-Consulting", bez możliwości wykorzystywania. Dziękujemy ;-) Widok z tego miejsca w prawo na
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 luty
15 lat 2 miesiące 6 dni |
Dodane: 29 października 2021, godz. 13:05:41
Rozmiar: 1900px x 936px
2 pobrania 1668 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia foxi
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dzielnica V (Gosławice, Malinka)
więcej zdjęć (25)
Dawniej: Goslawitz, Ehrenfeld (1936-1945)
Gosławice (niem. Goslawitz, 1936-1945 Ehrenfeld) - stara osada, obecnie dzielnica Opola; historyczny obszar Gosławic częściowo jest zabudowany przez os. mieszkalne im. Armii Krajowej, największą opolską "betonową sypialnię"; 1764 mieszkańców (nie wliczając mieszkańców osiedla). Leży częściowo u wylotu traktu z Opola w kierunku Łodzi, Olesna oraz popularnego miejsca wypoczynku - Jezior Turawskich. Graniczy z Kolonią Gosławicką, Malinką, centralnymi dzielnicami Opola, wsią Zawada w gminie Turawa oraz na małym odcinku z Zakrzowem (w okolicach kąpieliska Silesia).
W Gosławicach wyróżnia się też sioło Grobla (tuż przy trasie ku Olesnu), gdzie niegdyś przy grobli stał młyn.
Dojazd autobusami miejskimi linii nr 11.
Osada Gosławice (odosobowa nazwa od staropolskiego imienia Gosław) była notowana już w XIII w. (1254: Goslavitz , 1301: villa Goslavici). W 1303 roku wspomniano Gosławice jako wieś płacącą biskupowi dziesięciny z czterech zbóż. Dziesięciny te biskup odstąpił cesarzowi za 12 talarów. Kolejna wzmianka o tychże dziesięcinach z tej wsi pochodzi z 1686 roku, kiedy to otrzymywali je opolscy wikarzy. W 1307 roku opolska kaplica zamkowa otrzymała 5,5 łanów frankońskich od księcia Bolesława, który zakupił je w swojej wsi "Goslawicz" od tamtejszego sołtysa i kmieci. Z całą pewnością w 1399 roku istniał w Gosławicach młyn, do którego połowy w tymże roku a także i w 1466 miał prawo wójt opolski.
Urbarz z 1534 roku podaje, że Gosławice, które zawsze były wsią książęcą, zamieszkiwało 32 ludzi. Według tegoż źródła Gosławice posiadały wtedy 17 i 3/4 łanów,z czego 4 i 3/4 łanów były puste. Liczba mieszkańców wsi rosła systematycznie. Spis jaki wykonano w Gosławicach w 1925 roku, mówił o 377 budynkach mieszkalnych, 2806 mieszkańcach: 403 z polskim językiem ojczystym, 156 z językiem niemieckim, 2246 dwujęzycznych. Z kolei tuż przed wybuchem wojny w 1939 roku, wieś zamieszkiwały 4260 osoby, a powierzchnia gruntów zajmowanych przez wieś wynosiła 1465,87 ha. 7 VII 1923 złożono wniosek o otwarcie szkoły polskiej, której otwarcie nastąpiło 1 V 1925. Jednak w dniu otwarcia szkoły nie stawiło się do niej żadne dziecko, na skutek niemieckiego terroru. W roku 1960 wieś zamieszkiwały 1861 osoby (1046 kobiet), zamieszkujące w 369 budynkach.
W połowie XIX wieku na gruntach wsi powstała kolonia, nazwana Kolonią Gosławicką. W 1936 roku nazwa wsi została zmieniona przez nazistów na Ehrenfeld; do nazwy Gosławice powrócono po włączeniu Śląska Opolskiego do Polski w 1945. W latach 1945-54 siedziba gminy Gosławice. Podczas "wyzwalania" Gosławic czerwonoarmiści zastrzelili 40 kobiet, które wcześniej zgwałcili, a także które broniły się przed gwałtem. W 1974 Gosławice zostały włączone do Opola.
Źródło: Autorzy:
W Gosławicach wyróżnia się też sioło Grobla (tuż przy trasie ku Olesnu), gdzie niegdyś przy grobli stał młyn.
Dojazd autobusami miejskimi linii nr 11.
Osada Gosławice (odosobowa nazwa od staropolskiego imienia Gosław) była notowana już w XIII w. (1254: Goslavitz , 1301: villa Goslavici). W 1303 roku wspomniano Gosławice jako wieś płacącą biskupowi dziesięciny z czterech zbóż. Dziesięciny te biskup odstąpił cesarzowi za 12 talarów. Kolejna wzmianka o tychże dziesięcinach z tej wsi pochodzi z 1686 roku, kiedy to otrzymywali je opolscy wikarzy. W 1307 roku opolska kaplica zamkowa otrzymała 5,5 łanów frankońskich od księcia Bolesława, który zakupił je w swojej wsi "Goslawicz" od tamtejszego sołtysa i kmieci. Z całą pewnością w 1399 roku istniał w Gosławicach młyn, do którego połowy w tymże roku a także i w 1466 miał prawo wójt opolski.
Urbarz z 1534 roku podaje, że Gosławice, które zawsze były wsią książęcą, zamieszkiwało 32 ludzi. Według tegoż źródła Gosławice posiadały wtedy 17 i 3/4 łanów,z czego 4 i 3/4 łanów były puste. Liczba mieszkańców wsi rosła systematycznie. Spis jaki wykonano w Gosławicach w 1925 roku, mówił o 377 budynkach mieszkalnych, 2806 mieszkańcach: 403 z polskim językiem ojczystym, 156 z językiem niemieckim, 2246 dwujęzycznych. Z kolei tuż przed wybuchem wojny w 1939 roku, wieś zamieszkiwały 4260 osoby, a powierzchnia gruntów zajmowanych przez wieś wynosiła 1465,87 ha. 7 VII 1923 złożono wniosek o otwarcie szkoły polskiej, której otwarcie nastąpiło 1 V 1925. Jednak w dniu otwarcia szkoły nie stawiło się do niej żadne dziecko, na skutek niemieckiego terroru. W roku 1960 wieś zamieszkiwały 1861 osoby (1046 kobiet), zamieszkujące w 369 budynkach.
W połowie XIX wieku na gruntach wsi powstała kolonia, nazwana Kolonią Gosławicką. W 1936 roku nazwa wsi została zmieniona przez nazistów na Ehrenfeld; do nazwy Gosławice powrócono po włączeniu Śląska Opolskiego do Polski w 1945. W latach 1945-54 siedziba gminy Gosławice. Podczas "wyzwalania" Gosławic czerwonoarmiści zastrzelili 40 kobiet, które wcześniej zgwałcili, a także które broniły się przed gwałtem. W 1974 Gosławice zostały włączone do Opola.
Źródło: Autorzy:
Dzielnica VI (Grudzice, Kolonia Gosławicka, Malina)
więcej zdjęć (23)
Dawniej: Grudschütz, Gruden, Kolonie Goslawitz, Kolonie Ehrenfeld, Malino, Malsdorf
Pierwsze wzmianki dokumentowane znajdujemy o niej już w roku 1223 tj. 735 lat temu jako Grudina; późniejsze zapisy, np. Grutczütz, Grutycz 1532, oraz gwarowa forma Grucice, sugerują pochodzenie od nazwy osobowej Gruca. Dzisiejsza nazwa "Grudzice" powstała pod wpływem niemieckiego Grudschütz. Przy pętli autobusowej stoi zabytkowy obelisk symbolizujący założenie osady "Grudzice". Była ona wówczas właściwie osadą, w której dokonywano wypasu owiec. Stopniowo z biegiem lat, jako osada leżąca na szlaku wiodącym z Wrocławia do Krakowa rozrosła się i rozbudowała dochodząc w końcu jej obecnych rozmiarów. Szczególny rozkwit gromady przypada na lata międzywojenne tj. na okres między rokiem 1920 a 1939. Wówczas to coraz mocniej i coraz wyraźniej krystalizuje się pragnienie wybudowania własnego kościoła. Dzielnica Opola od 1975 roku, 2 906 mieszkańców. Datą przełomową w procesie przeobrażeń zachodzących na Grudzicach jest właśnie rok 1975, kiedy zostały one włączone w obręb miasta Opola: kładzenie kanalizacji, rozbudowa ulic. Zaczęto stawiać gmachy użyteczności publicznej tj. szkołę, straż pożarną, kościoły służące mieszkańcom Grudzic. Mimo silnych procesów urbanistycznych zachodzących na Grudzicach zwłaszcza w latach 80. w odróżnieniu od innych dzielnic nie zniszczono tutaj historycznego, regularnego dawnego rozplanowania wsi, która widoczna jest do dziś.
Grudzice leżą w południowo-wschodniej części Opola, sąsiadują z Maliną, Nową Wsią Królewską, Kolonią Gosławicką oraz wsią Suchy Bór w powiecie opolskim. Przez obrzeża dzielnicy przebiega droga krajowa 94, która rozpoczyna Obwodnicę Opola na rondzie z ul. Strzelecką, która jest główną ulicą w dzielnicy, a także jedną z kilku głównych ulic miasta oraz główną arterią komunikacyjną jako trasa wylotowa z miasta. Prowadzi ona w kierunku Strzelec Opolskich, a także na Górny Śląsk.
Jej granice wytyczają: tory kolejowe (od strony północnej), wiadukt na torami kolejowymi - przecięcie ulic Strzeleckiej i Obrońców Stalingradu (od strony zachodniej), Jeziora Malińskie (od strony południowej) oraz granica miasta Opola (od strony wschodniej).
Obecnie Grudzcie pełnią głównie funkcję mieszkalną i rekreacyjną. Występują tu osiedla o zabudowie jedno- i wielorodzinnej. Na terenie dzielnicy znajduje się Parafia Matki Boskiej Fatimskiej, Ochotnicza Straż Pożarna, szkoła podstawowa, poczta, oddział Urzędu Skarbowego, stacja paliw czynna całą dobę, stacja tankowania LPG, sklep całodobowy, kilka barów, restauracja, a także dom publiczny. W Grudzicach znajduje się strefa ekonomiczna o charakterze handlowo-usługowym, gł. spożywczym oraz oponiarskim, a także przemysłowym. Na terenie Grudzic znajdują się również duże zbiorniki wodne - Jeziora Malińskie. Przy ulicy Strzeleckiej mieści się cmentarz parafialny, gdzie do dziś dnia chowa się mieszkańców parafii.
Na terenie dzielnicy znajduje się boisko piłkarskie miejscowego klubu B-klasy LZS Grudzice. W okresie przygotowawczym trenują na nim również zawodnicy Odry Opole.
Dojazd autobusami miejskimi linii nr 11.
Żrodło: Autorzy:
Kolonia Gosławicka (niem. Kolonie Goslawitz, od 1936 Ehrenfeld Ansiedlung; nazwa gwarowa: "Kopalina") - dzielnica Opola pomiędzy Grudzicami i Gosławicami; ponad 6770 mieszkańców; dojazd autobusami MZK linii nr 7, 10, 14, 15, 17, 18, 21, N.
Historia dzielnicy sięga roku 1864, kiedy to na terenie Gosławic wybudowano kolonię - Kolonie Goslawitz, w 1936 r. przemianowane przez nazistów na Ehrenfeld Ansiedlung. Po II wojnie światowej spolszczono pierwotna nazwę, a w 1961 roku wieś przyłączono do Opola. Historyczna granica Kolonii biegła, zaczynając od punktu, w którym krzyżuje się ul. Wygonowa, linia kolejowa (Opole-Kluczbork) i Obwodnica Północna, na zachód ul. Wygonową, następnie na południe obecną ulicą Lwowską i Kielecką, na zachód ul. Piotrkowską i Sosnkowskiego, na południe Małopolską, na wschód Śląską i Piotrkowską, na południe ul. Kamińskiego (przecinając ul. Wschodnią), aż do torów kolejowych (linia Opole-Fosowskie) i prosto na wschód, aż do obecnej granicy Opola. Na gruntach Kolonii wybudowane są osiedla: Malinka i Kolorowe. W 1977 r. rozpoczęto budowę kościoła pod wezwaniem św. Jacka - patrona Śląska, w 1982 inwestycję ukończono. Przez Kolonię przebiega Obwodnica Opola - drogi krajowe 46 94. W Kolonii Gosławickiej funkcjonują 2 przedszkola, szkoła podstawowa i urząd pocztowy. Przy alei Witosa działa Wojewódzkie Centrum Medyczne.
Źrodło: Autorzy:
Malina (niem. Malino, Meinfeld, od 1936 Malsdorf) - dzielnica Opola od 1975 r., 1280 mieszkańców; jako wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1439 oraz 1456 roku. Sąsiaduje z Grudzicami i Groszowicami. Przez Malinę przepływa Czarnka oraz Malina. Dojazd autobusami MZK linii nr 14. Znajdują się tutaj:
* Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej,
* Publiczna Szkoła Podstawowa Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich,
* zalane wyrobiska żwiru i plaża - popularne miejsce odpoczynku opolan,
* pętla autobusowa linii nr 14.
Popularna legenda głosi, iż księżna Jadwiga (żona Henryka Brodatego), podróżując do Krakowa, zatrzymała się na nocleg w Malinie. Miejscowa ludność, pamiętając o tym, po kanonizacji Jadwigi w 1267 r. wybudowała kaplicę ku jej czci. Została zburzona w czasie rozbudowy wsi, jednakże szybko ją odtworzono u zbiegu dróg z Groszowic i Grudzic.
Istnieje dokument z 1456 roku potwierdzający, że niejaki Wawrzyniec Koduła z Maliny przedłożył komisarzowi cesarskiemu list na 6 łanów. Od roku 1618 wieś należała do groszowickiej parafii. Wiadomo, że mieszkańcami Maliny byli wówczas m.in.: kowal, krawiec, szewc, kołodziej, tkacz, młynarz i kilku karczmarzy. W 1845 roku urodził się tu zbójnik śląski Wincenty Eliasz. W 1861 roku osada liczyła 512 mieszkańców, w 1910 r. 1111 (w tym 1038 Polaków), a w 1925 już 1256 osób (w tym 1201 pochodzenia polskiego). W latach dwudziestych działał tu teatr amatorski, miejscowe towarzystwo śpiewu "Cecylia", kółko rolnicze oraz polska szkoła. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu sięgają 1850 r., jednak wtedy nauczano w niej tylko po niemiecku. W latach 1989-1993 wybudowano kościół parafialny pw. św. Jadwigi Śląskiej.
Źródło: Autorzy:
Grudzice leżą w południowo-wschodniej części Opola, sąsiadują z Maliną, Nową Wsią Królewską, Kolonią Gosławicką oraz wsią Suchy Bór w powiecie opolskim. Przez obrzeża dzielnicy przebiega droga krajowa 94, która rozpoczyna Obwodnicę Opola na rondzie z ul. Strzelecką, która jest główną ulicą w dzielnicy, a także jedną z kilku głównych ulic miasta oraz główną arterią komunikacyjną jako trasa wylotowa z miasta. Prowadzi ona w kierunku Strzelec Opolskich, a także na Górny Śląsk.
Jej granice wytyczają: tory kolejowe (od strony północnej), wiadukt na torami kolejowymi - przecięcie ulic Strzeleckiej i Obrońców Stalingradu (od strony zachodniej), Jeziora Malińskie (od strony południowej) oraz granica miasta Opola (od strony wschodniej).
Obecnie Grudzcie pełnią głównie funkcję mieszkalną i rekreacyjną. Występują tu osiedla o zabudowie jedno- i wielorodzinnej. Na terenie dzielnicy znajduje się Parafia Matki Boskiej Fatimskiej, Ochotnicza Straż Pożarna, szkoła podstawowa, poczta, oddział Urzędu Skarbowego, stacja paliw czynna całą dobę, stacja tankowania LPG, sklep całodobowy, kilka barów, restauracja, a także dom publiczny. W Grudzicach znajduje się strefa ekonomiczna o charakterze handlowo-usługowym, gł. spożywczym oraz oponiarskim, a także przemysłowym. Na terenie Grudzic znajdują się również duże zbiorniki wodne - Jeziora Malińskie. Przy ulicy Strzeleckiej mieści się cmentarz parafialny, gdzie do dziś dnia chowa się mieszkańców parafii.
Na terenie dzielnicy znajduje się boisko piłkarskie miejscowego klubu B-klasy LZS Grudzice. W okresie przygotowawczym trenują na nim również zawodnicy Odry Opole.
Dojazd autobusami miejskimi linii nr 11.
Żrodło: Autorzy:
Kolonia Gosławicka (niem. Kolonie Goslawitz, od 1936 Ehrenfeld Ansiedlung; nazwa gwarowa: "Kopalina") - dzielnica Opola pomiędzy Grudzicami i Gosławicami; ponad 6770 mieszkańców; dojazd autobusami MZK linii nr 7, 10, 14, 15, 17, 18, 21, N.
Historia dzielnicy sięga roku 1864, kiedy to na terenie Gosławic wybudowano kolonię - Kolonie Goslawitz, w 1936 r. przemianowane przez nazistów na Ehrenfeld Ansiedlung. Po II wojnie światowej spolszczono pierwotna nazwę, a w 1961 roku wieś przyłączono do Opola. Historyczna granica Kolonii biegła, zaczynając od punktu, w którym krzyżuje się ul. Wygonowa, linia kolejowa (Opole-Kluczbork) i Obwodnica Północna, na zachód ul. Wygonową, następnie na południe obecną ulicą Lwowską i Kielecką, na zachód ul. Piotrkowską i Sosnkowskiego, na południe Małopolską, na wschód Śląską i Piotrkowską, na południe ul. Kamińskiego (przecinając ul. Wschodnią), aż do torów kolejowych (linia Opole-Fosowskie) i prosto na wschód, aż do obecnej granicy Opola. Na gruntach Kolonii wybudowane są osiedla: Malinka i Kolorowe. W 1977 r. rozpoczęto budowę kościoła pod wezwaniem św. Jacka - patrona Śląska, w 1982 inwestycję ukończono. Przez Kolonię przebiega Obwodnica Opola - drogi krajowe 46 94. W Kolonii Gosławickiej funkcjonują 2 przedszkola, szkoła podstawowa i urząd pocztowy. Przy alei Witosa działa Wojewódzkie Centrum Medyczne.
Źrodło: Autorzy:
Malina (niem. Malino, Meinfeld, od 1936 Malsdorf) - dzielnica Opola od 1975 r., 1280 mieszkańców; jako wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1439 oraz 1456 roku. Sąsiaduje z Grudzicami i Groszowicami. Przez Malinę przepływa Czarnka oraz Malina. Dojazd autobusami MZK linii nr 14. Znajdują się tutaj:
* Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej,
* Publiczna Szkoła Podstawowa Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich,
* zalane wyrobiska żwiru i plaża - popularne miejsce odpoczynku opolan,
* pętla autobusowa linii nr 14.
Popularna legenda głosi, iż księżna Jadwiga (żona Henryka Brodatego), podróżując do Krakowa, zatrzymała się na nocleg w Malinie. Miejscowa ludność, pamiętając o tym, po kanonizacji Jadwigi w 1267 r. wybudowała kaplicę ku jej czci. Została zburzona w czasie rozbudowy wsi, jednakże szybko ją odtworzono u zbiegu dróg z Groszowic i Grudzic.
Istnieje dokument z 1456 roku potwierdzający, że niejaki Wawrzyniec Koduła z Maliny przedłożył komisarzowi cesarskiemu list na 6 łanów. Od roku 1618 wieś należała do groszowickiej parafii. Wiadomo, że mieszkańcami Maliny byli wówczas m.in.: kowal, krawiec, szewc, kołodziej, tkacz, młynarz i kilku karczmarzy. W 1845 roku urodził się tu zbójnik śląski Wincenty Eliasz. W 1861 roku osada liczyła 512 mieszkańców, w 1910 r. 1111 (w tym 1038 Polaków), a w 1925 już 1256 osób (w tym 1201 pochodzenia polskiego). W latach dwudziestych działał tu teatr amatorski, miejscowe towarzystwo śpiewu "Cecylia", kółko rolnicze oraz polska szkoła. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu sięgają 1850 r., jednak wtedy nauczano w niej tylko po niemiecku. W latach 1989-1993 wybudowano kościół parafialny pw. św. Jadwigi Śląskiej.
Źródło: Autorzy:
Zdjęcia lotnicze
więcej zdjęć (605)
Dawniej: Luftbild