Gotycki kościół farny zbudowany na początku XV wieku. Powstał na miejscu świątyni romańskiej. Do jego budowy użyto kamiennych ciosów z romańskiego kościoła z XIII wieku. Jeden z nich, wbudowany w północną stronę fary, zdobiony jest rytem jeźdźca. Kościół jest budowlą trójnawową, z wyodrębnionym, trójprzęsłowym, zamkniętym prostokątnie prezbiterium. Częścią kościoła jest cylindryczna wieżyczka schodowa prowadząca na poddasze. Wnętrze kościoła jest barokowo-późnoklasycystyczne. Na tęczowej belce znajduje się późnogotycka Grupa Ukrzyżowania. Ołtarz główny, częściowo wykonany ze stiuku, ozdobiony jest adorującymi aniołami, które otaczają kolumny i pilastry dźwigające faliste gzymsy i zwieńczenie ołtarza. W jego centrum umieszczono obraz św. Floriana. Ołtarze boczne są wklęsłe. Na prawym znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i Józefa z pierwszej połowy XVII wieku. Lewy ołtarz ozdabiają: Pieta z XVI wieku i wczesnobarokowa rzeźba z XVIII wieku przedstawiająca św. Stanisława i Wojciecha. Na ambonie umieszczono rzeźbę Chrystusa Zmartwychwstałego. Niezwykłym elementem kościoła są późnoklasycystyczne organy z drugiej połowy XIX wieku. Dwa konfesjonały o rokokowej dekoracji pochodzą z końca XVIII wieku.
W kościele znajduje się wiele elementów pochodzących z dawnego żnińskiego klasztoru dominikanów. Po jego likwidacji przeniesiono tutaj szereg przedmiotów (m.in. stalle) i szat liturgicznych a także obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII wieku, słynący jako obraz Matki Bożej Pocieszenia. W 1820 r. umieszczono go w prawej nawie bocznej żnińskiej fary.
źródlo