Został zbudowany przez moraskich katolików w latach 1930–1931 jako przeciwwaga dla osadników niemieckich, którzy licznie zamieszkiwali wieś. Nie został w pełni ukończony, m.in. nie miał prezbiterium.
Obiekt był jednonawowy z wieżą i zakrystią. Był kościołem filialno-pomocniczym do kościoła w Chojnicy. W czasie wojny stacjonowali w nim Niemcy. W 1941 roku kościół zniesiono i wykorzystywano na skład broni. Po II wojnie stał opuszczony aż do dziś (okresowo mieścił betoniarnię).
W początku XXI wieku stan obiektu był zły – m.in. stropy groziły zawaleniem. Przy prezbiterium istniała podstawa po ołtarzu. Trwał konflikt (2010) między parafią i Radą Osiedla, które chciały zburzyć kościół i zbudować parking, a Stowarzyszeniem Rozwoju Obszaru Morasko-Radojewo-Umultowo, które chciało rewitalizacji świątyni z przeznaczeniem na cele użytkowe. W dniu 26 sierpnia 2017 kościół został zburzony[1], przy czym aktualnie toczy się spór, czy czynności wyburzeniowe dokonywane były zgodnie z prawem. Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Poznania nie wydał zgody na rozbiórkę.

Znaczenie urbanistyczne
Według Andrzeja Nowaka, poznańskiego architekta miejskiego, kościół mimo skromnej architektury, miał duże znaczenie kulturowe dla lokalnej społeczności. Prof. Robert Ast z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu porównuje znaczenie świątyni dla Moraska, przy zachowaniu skali, do poznańskiego Wzgórza Świętego Wojciecha. Kościół był integralną częścią panoramy Moraska od prawie każdej strony.