Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. zachodniopomorskie › powiat stargardzki › Stargard › ul. Dworcowa › Dworcowa 2a |
1957 , 30 stycznia 2018 r. zmarł Bernard Pruski, kolarz, dwukrotny reprezentant Polski w Wyścigu Pokoju, zaliczony do grona najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych sportowców LZS. Na zdjęciu powitanie B. Pruskiego na stargardzkim dworcu kolejowym po powrocie z Wyścigu Pokoju.
Skomentuj zdjęcie
Mariusz Brzeziński
+1 głosów:1  W WP startował dwukrotnie. Najlepsze miejsce zajął w 1957 roku 2021-11-15 19:16:20 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2020 styczeń
6 lat 4 miesiące 4 dni |
Dodane: 15 listopada 2021, godz. 0:58:03
Rozmiar: 915px x 899px
3 pobrania 521 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wojciech Szuba
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
restauracje
|
Dworcowa 2a
więcej zdjęć (10)
Dawniej: Budynek stacji kolejowej
Przed wojną budynek służył poczcie (widać to na mapce z 1913 r.), później funkcjonowały tu kasy PKS i gastronomia, był tam też posterunek rewidentów wagonowych..... W ostatnich latach opustoszał i jedynie straszył. (W.S)
ul. Dworcowa
więcej zdjęć (181)
Dawniej: Barnimstrasse
Barnimstrasse (ul. Dworcowa)
Nazwa ulicy upamiętniała księcia pomorskiego Barnima I, który nadał Stargardowi magdeburskie prawa miejskie. Ulica położona równolegle do torowiska kolejowego, z zabudową mieszkalną usytuowaną niemal w całości po jednej stronie ulicy. Obejmowała obecne ulice Barnima I i Dworcową. Numeracja rozpoczynała się za tzw. starym cmentarzem (Park 3 Maja) i prowadziła do skrzyżowania z Lehmannstr. (ul. M. Konopnickiej). Nazwa ulicy po raz pierwszy pojawia się w księdze adresowej z 1876 r..
Intensywna rozbudowa nastąpiła na początku XX w. (pomiędzy 1893 a 1911 r. liczba numerów posesji wzrosła z 13 do 37).
W początkowej części ulicy mieściła się mleczarnia i zakład energetyczny.
Kilka budynków związanych było z koleją – stanowiły własność kolei stargardzko-poznańskiej.
Widoczna tylko we fragmencie, skrajna kamienica narożna z numeracją od strony Bahnhofstr., mieściła znaną cukiernię i restaurację Franza Ortmanna. Sąsiadowała z nią siedziba Hotelu Dworcowego.
(MaH Stargard)
W.S
Nazwa ulicy upamiętniała księcia pomorskiego Barnima I, który nadał Stargardowi magdeburskie prawa miejskie. Ulica położona równolegle do torowiska kolejowego, z zabudową mieszkalną usytuowaną niemal w całości po jednej stronie ulicy. Obejmowała obecne ulice Barnima I i Dworcową. Numeracja rozpoczynała się za tzw. starym cmentarzem (Park 3 Maja) i prowadziła do skrzyżowania z Lehmannstr. (ul. M. Konopnickiej). Nazwa ulicy po raz pierwszy pojawia się w księdze adresowej z 1876 r..
Intensywna rozbudowa nastąpiła na początku XX w. (pomiędzy 1893 a 1911 r. liczba numerów posesji wzrosła z 13 do 37).
W początkowej części ulicy mieściła się mleczarnia i zakład energetyczny.
Kilka budynków związanych było z koleją – stanowiły własność kolei stargardzko-poznańskiej.
Widoczna tylko we fragmencie, skrajna kamienica narożna z numeracją od strony Bahnhofstr., mieściła znaną cukiernię i restaurację Franza Ortmanna. Sąsiadowała z nią siedziba Hotelu Dworcowego.
(MaH Stargard)
W.S