Trójkątny plac to historyczny Dolny Rynek (Nieder Ring) i centrum Dolnego Przedmieścia w czasach średniowiecznych i nowożytnych. Podczas pożaru miasta w 1808 r. spłonęła cała jego zabudowa, w tym barokowy kościół szpitalny św. Anny. Po pożarze pierzeje placu wypełniły się niewielkimi zakładami przemysłowymi i klasycystycznymi kamienicami, które od II poł. XIX w. stopniowo ustępowały miejsca pod nową zabudową - neostylową i secesyjną, która z jednym wyjątkiem przetrwała do dzisiaj. Za czasów monarchii nosił nazwę Giełdowego (Börsenplatz), gdyż w kamienicy nr 5 mieściła się giełda przemysłowa. Kształt placu został ostatecznie wytyczony w roku 1974 r., kiedy zlikwidowano uliczkę Nad Ścieżką - przedłużenie placu na wschód - i połączono go z ul. Stojałowskiego mostem drogowym przez Białą.

Ma długość 300 m i biegnie południkowo od pl. Franciszka Smolki do ul. Wałowej, krzyżując się jedynie z ulicą 11 Listopada, głównym deptakiem miasta, i jej przedłużeniem – Przechodem Schodowym. Jest w całości drogą jednokierunkową (ruch odbywa się wyłącznie z północy na południe, od ul. Wałowej do pl. Smolki) i na większym odcinku jezdnia zajmuje tylko połowę jej szerokości. Pierwotnie jako Droga Pszczyńska była główną drogą wyjazdową w kierunku północnym, w swoim początkowym odcinku posiadającą zabudowę przemysłową. W 1855 r. awansowała do roli jedynej drogi dojazdowej do dworca kolejowego. Szybko zapełniła się okazałymi kamienicami w stylu historyzmu i secesji mieszczącymi głównie hotele, choć już w 1890 r. straciła swoje znaczenie komunikacyjne, gdyż zbudowano nowy dworzec, do którego prowadziła dzisiejsza ulica 3 Maja. Mimo to aż do 1945 r. nosiła nazwę Kolejowa i jeszcze w okresie międzywojennym znajdowało się tu wiele hoteli. Jednocześnie była jedną z dwóch głównych ulic bielskiej dzielnicy żydowskiej. Dziś znana jest przede wszystkim jako lokalizacja licznych pubów i klubów nocnych.