|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
1949 , Wisła w Warszawie.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 30 listopada 2021, godz. 12:02:54 Rozmiar: 2000px x 1990px
3 pobrania 1036 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Desperado Obiekty widoczne na zdjęciu
Rzeka Wisła (Warszawa) więcej zdjęć (535) Most pontonowy III więcej zdjęć (20) Zbudowano: 1947 Zlikwidowano: 1949 Most pontonowy rozłożony wiosną 1947 r., pomiędzy ulicami Kłopotowskiego i Karową (przez niektóre źródła podawana jest data dzienna 10 kwietnia 1947 r.). Miał zapewnić komunikację pomiędzy brzegami Wisły po zniszczeniu mostu wysokowodnego w marcu 1947 r. przez napór kry. Prawdopodobnie na zimę 1947/1948 był złożony i na nowo rozstawiony w tym samym miejscu wiosną 1948 r, Po kolejnej przerwie zimowej 1948/1949, most funkcjonował jeszcze wiosną 1949 r. prawdopodobnie do otwarcia Mostu Śląsko-Dąbrowskiego. ul. Kłopotowskiego Ignacego, ks. więcej zdjęć (173) Dawniej: Brukowa, Szeroka, Wójcika Ulica księdza Ignacego Kłopotowskiego (dawniej Brukowa, Szeroka, Wójcika) – około 600-metrowa ulica, leżąca w obszarze Stara Praga na Pradze Północ. Patronem ulicy jest ksiądz Ignacy Kłopotowski, polski prezbiter katolicki, założyciel Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, od 2005 roku błogosławiony. Ulica jest jednokierunkowa – ruch odbywa się w stronę Wisły (na południowy zachód). Posiada jedną jezdnię po dwa pasy ruchu. Powstanie ulicy szacowane jest na drugą połowę XVIII wieku. Ówcześnie nazywana Brukową stanowiła dojazd do tyłów budynków z ulicy Brukowanej (dziś Okrzei), która była dojazdem do mostu Ponińskiego. Z powodu charakteru "zaplecza" na Brukowej utrzymywała się drewniana zabudowa, podczas gdy na sąsiedniej ul. Brukowanej stały już kamienice. Sytuacja się zmieniła na przełomie XVIII i XIX wieku, już po spaleniu mostu Ponińskiego. Kolejne mosty łyżwowe łączyły lewy brzeg Wisły z ulicą Brukową, co było motorem napędowym rozwoju. Około 1820 roku została poszerzona i przedłużona do ul. Targowej, a w latach 1824-1825 stanęła przy niej klasycystyczna Komora Wodna. Około 1836 w miejscu dzisiejszego Centrum Praha postawiono zabudowania straży pożarnej. W tym samym roku po drugiej stronie ulicy powstał okrągły gmach praskiej synagogi, co spowodowało koncentrację życia społeczności żydowskiej w tym miejscu. Znaczenie ulicy utrzymywało się aż do oddania do użytku w 1864 roku mostu Kierbedzia. Rozebrano most łyżwowy, a w pobliżu Komory Wodnej wystawiono w latach 1868-1869 okrągły gmach praskich wodociągów. W tym okresie nadano ulicy nową nazwę: Szeroka. Podczas II wojny światowej bliskość Wisły stała się przekleństwem Szerokiej. Wiele budynków na odcinku od Wybrzeża Szczecińskiego do ul. Jagiellońskiej zostało zniszczonych, wiele też później rozebrano. Po zakończeniu wojny ulica zyskała częściowo nową zabudowę, a w 1949 roku jej patronem został lewicowy działacz Karol Wójcik. W 1950 roku na miejscu dawnego zespołu szkół powszechnych wybudowano siedzibę ówczesnych władz dzielnicy, gdzie obecnie mieści się Urząd Dzielnicy Praga Północ. W 1991 roku patronem ulicy został ks. Ignacy Kłopotowski. |