Wybudowany w 1639 r. z fundacji Aleksandra Głębockiego, archidiakona gnieźnieńskiego, i Magdaleny z Krzyckich Głębockiej, właścicielki wsi. Gruntownie restaurowanyt w latach osiemdziesiątych XX w. W 1992 r. Ministerstwo Kultury i Sztuki przyznało parafii nagrodę w konkursie na najlepszego użytkownika i opiekuna zabytkowego obiektu drewnianego.
Konstrukcji zrębowej, oszalowany. Orientowany. Jednonawowy, z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, do którego od strony północnej przylega zakrystia. Przy zachodniej ścianie nawy niska wieża z przybudówką od południa. Nawę i prezbiterium przykrywa wspólny dach kryty gontami, tworzący przy prezbiterium wydatny okap. Na kalenicy wieżyczka na sygnaturkę. Na wieży dach czterospadowy, kryty gontami. Wewnątrz strop płaski.
Wczesnobarokowe wyposażenie wnętrza z 1 poł. XVII w. Trzy ołtarze; w głównym rzeźby śś. Łukasza i Marka oraz obraz przedstawiający patrona świątyni. Na belce tęczowej krucyfiks i rzeźby Matki Boskiej, św. Jana i św. Magdaleny. Tablica erekcyjna kościoła z 1639 r. Na zewnętrznej, wschodniej ścianie prezbiterium barokowy krucyfiks.